BİR KARTALIN SEYİR DEFTERİ

Bu Gecede Bizden Olsun

2011-08-07T22:56:00.003+03:00

İçimde bir sıkıntı,sebepsiz,tarifsiz.Nedenini bilemediğim bir ağırlık bedenimde,uğuldayan kulaklarım,ağlamaya hazır bir çift göz ile bu gece bir garibim çözemiyorum.Dilimde eskimeyen eski bir dörtlük,mırıldandıkça artıyor efkarım.Bir şişe rakıda mı armak lazım yoksa çaresizliğin çaresine yine. O da pahalı be birader,içemiyor ki insan her efkar bastığında.Hele çok sık ziyaret ediyorsa bedeni sevilmeyen komşu misali anlamsız bir sıkıntı.Birde sabahı var bunun, bakmışssın cepte para yok,açılmaya üşenen gözler,hafif baş ağrısı....

Boşver,uyuyalım hadi, bu gece de uykuya gömelim dertleri.

iyi geceler..

sen beni kandırmadın ben inanmayı seçtim

2011-07-30T14:48:00.002+03:00

boncuk gözlerime bak, herkesin gördüğünden farklı bir şey göreceksin. çünkü herkese baktığımdan farklı bakıyorum sana.

sana bakarken seni yaşıyorum aslında.seninle yaşıyorum; yeniden doğup yeniden büyüyor, yeniden aşık oluyorum sana. boncuk gözlerime bak, gör içindeki seni.

ellerimi uzatsam dokunurum yüreğine, ellerini uzat yüreğim senin. farkındasın sen her şeyin. ben biliyorum neden?lerin cevaplarını. neden kavuşamadığımızı, kavuşamayacağımızı biliyorum. ama inat ediyorum kadere, baş kaldırıyorum. ve ben incir reçelini de seviyorum.

peşinden sürüklenmeye razıyım, toprakla kucaklaşıncaya kadar bedenim.belki bendedir çaresi dertlerinin, elele verirsek daha yeşil olur ağaçlar, daha mavi gökyüzü.

olmayacaksa da tek temennim mutlu ol ömrün boyunca sevgilim. olsun ben de seninle sevmeyi öğrendim...

sen beni kandırmadın, ben inanmayı seçtim.

Seninki kaç santim? - Greenpeace

2010-12-03T23:18:00.000+02:00

Seninki kaç santim?

100. Yıl Şampiyonluğunun Özeti

2010-11-08T23:49:00.001+02:00

Özlemleri Ve Muzaffer Bir Edayla Çıkar Kartallar Maça, Futbolcular Taraftarını Yanıltmaz. Önce Direkler, Sonrada Golcülerin Talihsiz Vuruşlarına Takılır Galibiyet. Oyunun Sonları Yaklaşırken, Usta Çalımların, Kıvrak Top Sürüşlerin Ve Meşin Yuvarlağın Hükümdarı Sergen Vardır Sahnede. 100 Yılın Ağırlığını, Şampiyonluk Sevincinin Yüzlere Yayılan Güzelliğini Alır Omzuna, Galatasaray Kaptanının Yanından Süzülür Orta Sahadan Taşıdığı Topla Ve Yüreğini Buluşturur Ağlarla...

Bu Gece Yağmur Yağdı Bu Şehre,Renk Renk Hemde

2010-10-29T23:19:00.005+03:00

Gece ışıklar içinde bir başka güzel oluyor bu şehir. Güneş kaybolupta ufukta, gömülünce tüm olumsuzluklar karanlığa, sokak lambaları güzellikleri aydınlatıyor sadece. Rengarenk, göz alabildiğince uzun, uzakta nokta kadar, yakında titrek görünen ışıklar.Yeşil,sarı, turuncu,beyaz...Yanan, sönen, ağlayan, gülümseyen... Baktığın göze göre değişen...

Şairin dediği gibi:

'' Yine de ışıklar bu kenti güzelmiş gibi gösteriyor geceleri...''

Hele bir de yağmur yağıyorsa. Arap kızının camdan bakması boşa değil yani. Yağan her yağmur tanesi sokak lambasında yıkanıp düşerken yere, izleyen gözlere benzersiz bir şenlik sunuyor aslında görmeyi bilenlere.

Hayal kurmak için muhteşem bir ortam, kulağında yağmurun hışırtısı, karşında renklerin cıvıltısı ya da ayrılığın sızısı. Ruh haline göre anlam kazanır geceleri sokak lambaları. Kimi zaman neşeyle dans eder, kimi zaman isyan, giden sevgilinin ardından.

Rüzgarda dalgalanan denizleri hatırlatır geceleri sokak lambaları, uçsuz bucaksız,seyrine doyamadığın..

Bu Gece Yağmur Yağdı Bu Şehre,Renk Renk Hemde...

Seni Severken Ben

2010-10-08T16:19:00.005+03:00

Ne zaman bu şarkı çalsa sızlar kalbim,titrer ellerim,yaşlanırım,yaslanırım bir duvara.Ayakta kalmak için çabalasamda her seferinde,nafile. Gayriihtiyari bir sigara daha yakarım yanarken hala sigaram kül tablamda. Her nefeste seni çekiyormuşum gibi sanki içime daha sıkı tutarım dudaklarımda filtreyi.Ne zaman bu şarkı çalsa radyoda sigarayla yanar yüreğim,hissederim.

Dünya yansa görmez gözüm o anda,o nağme ile buluşurum gül teninde,severim,sevişirim seninle.Bir şarkı süresince yaşarım seni,sensizliği unutup,bütün dertlerden kurtulup,o süreye sığdırırım bütün ömrümü.Eş değer olur her saniye bir seneye.Seninle senelerce yaşayamamış olsamda ben seni yaşatıyorum,seninle yaşıyorum hala.

Bilmem aklına geliyor muyum ara sıra,çınlıyor mu kulakların,titriyor mu bedenin.Radyoda her o şarkı çalışında ben seni severken,seninle sevişirken,yalnız yapayalnız karanlığımda...

Bir Tek Dileğim Var Mutlu Ol Yeter

2010-08-02T20:21:00.006+03:00

Mutlu etmeye yettiyse senin bir bakışın benim yanık yüreğimi, bu eşşiz sevinci tatmışsa yüreğim sayende, senin hiç haberin olmadan hemde, sen de mutlu ol.

Ol ki neşe saç etrafına, yanıbaşındaki sevdalılarına,dost ahbaplarına. Mutlu ol ki bakmalara kıyılamayacak gözlerin ışık saçsın muhtaçlara. Senin haberin bile yok belki kaç fidana güneş,kaç çiçeğe su olduğundan bakışlarındaki muhteşem ışığın. Haberin yok kaç yüreğin aşkınla dolu olduğundan. Her zamanki yaşamına devam ediyorsun kendince. Kal böylece. Nasılsa olmaz dahası,olamaz,olmayacakta. Hayal dünyasında yeşert susuz gülleri.

Gül dedim de lafın gelişi.

Hiç bir çiçeğin kokusu güzel olamaz senin mis kokundan, hiç bir çiçek daha hoş olmaz buğday başak teninden,dokundan.

Yare Mektup Var

2010-07-29T20:22:00.006+03:00

Merhaba Sevgili

Varlığının içinde yokluğunun ilk günlerini yaşıyorum, sessiz, kederli ve aşık. Gözlerime bakarken gözlerin,her daim bakışlarını özlüyorum. Ay vardı dün gece,kırmızıya çalsada rengi, parlaktı,aydınlatmaya yetiyordu kararmış yürekleri. Ya da bana öyle geliyordu bilmiyorum.Zaten o kadar çok şey var ki bilmediğim,bilemeyip,çırpınıp içinde kaybolduğum.Ardından sustuğum,pustuğum o kadar çok şey var ki...

Gecenin karanlığında ayın suretine yükledim seni,oradan bakıp giderdim özlemimi.Ben baktıkça sen güldün, ben baktıkça ay güldü, ay durdukça ben baktım.Hiç girmedi araya kara bulutlar,kesilmedi ışığım.

Sabah oldu,ay uzaklaştıkça uzakların içine,vurdum yine bir şişe rakının dibine.Giden aydınlığın,aydınlığının şerefine...

Ben her gece ayın gölgesinde seni izliyor olacağım,seninle dolacak odam,gecem,rüyam.Sen de bakarsın belki geceleri aya,gözün dalar.Kim bilir belki aklına gelirim o an,için yanar...

Gül'e Gül'e

2010-07-17T20:57:00.009+03:00

Bir çift göz girer hayatına ansızın, yakar içini, kavurur kaçamak bakışlar ilk önceleri. Kalp atışları hızlanır, soğuk soğuk terler avuçlar. Gün gelir birleşir heyecanla eller. Hiç bitmemesini istediğin bir aşk başlar. O sıralar tek mutluluk o bir çift göz olur, bakmaya doyamadığın. Kendi gözünden bile kıskandığın bir çift göz bir hafta öncesi yabancıyken sonra tek tutkun olur çıkar.

Yolundayken herşey, ileriye dönük planlar yaparken ansızın değişebilir herşey. Bu sefer acıtmaya başlar aşık olduğun dilberin gözleri. Yine yanar yüreğin her bakışında ama bu sefer eller heyecandan değil korkudan terler, titrer. Yolunda gitmeyen bazı şeyler yüzünden biter yarına dair planlar, tükenir yavaş yavaş umutlar. Dostlar boşver der, boşver unutursun. O mahur beste çalar, bir delikanlı ağlar. Unutmak kolay mı deme,unutursun Mihriban'ım. Unutursun unutmasına, neler unutulmuyor ki şu fani dünyada. Aşkın en acı tarafını tadarsın bu sefer, severken unutmaya çalışmak. İlk gece yalnız ağlarsın, yastığına akar göz yaşların. Sonrasında arkadaşlar görür bu halini, sen ağlarsın onlar üzülür. Ne yapabiliriz diye düşünürler, ne yapabilirler ki. Hiç bir şey.

Hiç bir şey yapamamak, ağlayan bir aşığı teselli etmek içi boş sözlerle. Söylemek, söylediğine kendin de inanmayarak.

Yapılacak tek şey var, zamana bırakmak bazı şeyleri. Zamana bırakılan aşkların şerefine kadeh tokuşturarak.

Unutulmayan aşkların şerefine...

İki Dil Bir Bavul

2010-07-08T01:36:00.007+03:00

Öncelikle şunu söylemeliyim, bu film normal bir sinema filmi gibi izlenmemeli. Çünkü ''İki dil bir bavul'' sadece bir film değil esaslı bir belge niteliğine sahip bir belgesel aynı zamanda. Böyle deyince National Geopraphic'in belgeselleri gibi bir dış sesin olayları anlattığı görüntüler gelmesin aklınıza, gayet iyi akan sanki bir köye gitmişsiniz de olanları uzaktan izliyormuşsunuz hissi veren bir belgeselden bahsediyorum.

Film bir Kürt çocuğu nasıl büyür, nasıl türkçe öğrenir, nasıl hayata tutunur ve eğitimde ana dilin önemi gibi konulara değiniyor. Fakat bunlara değinirken öyle siyasi mesajlar vermeden, bağırıp çağırarak propaganda yapmadan, gayet sakin bir dille pamuk gibi anlatıyor. Film öyle doğal ki doğallıkta sınırları zorluyor desem yeridir. Doğuyla batı arasında ki farkı hayatının bir yerinde yaşamış, en azından gözlemlemiş olanlar filmin içinde çok şey bulacaklardır.

Filmi izlerken herşeyden evvel içiniz acıyor, oralarda ki çocukluk kavramının burada ki çocukluk kavramıyla uzaktan yakından alakası olmadığını görüyorsunuz. İmkansızlıklar içinde okuma yazma öğrenmeye çalışan rojdanın bir taraftan kardeşine bakarken, bir taraftan çamaşır yıkamasını ve onca yükün altında gözlerindeki azmi görüyorsunuz. Rojda, Zilkif, adları ne olursa olsun o yörede çocuk olmanın, okumaya çalışmanın insanın içini burkan hikayesini izletiyor bu film bizlere.

Filmde öğretmen Emre'nin annesiyle sürekli telefonda konusmasi filmin ayrintilari yakalamak konusunda oldukca basarili oldugunu gostermistir bana. Bir de Zilkif'in önlüğünü çıkardıktan sonra altından çıkan eskimiş, solmuş bir Beşiktaş forması ve filmin bir yerinde siyah-beyaz bir yılan gördüm diyen arkadaşına Beşiktaşlı yani demesi çok güzel ayrıntılar olmuş. Filmde böyle bir mesajda varmıydı bilmiyorum ama ben şu mesajı aldım ''futbol birleştirici bir unsurdur, doğunun küçük bir köyünde doğru düzgün Türkçe bile bilmeyen bir çocukla, bir işadamı aynı takımı tutabilir''

Bu filmde öyle oyunculuklar şöyleydi, kamera kullanımı böyleydi, müzikler fena değildi gibi yorumlar yapmayacağım çünkü film öyle bir film değil. Hatta yazının başında da dediğim gibi zaten film değil, bildiğin belgesel. O yüzden söylenecek çok fazla söze gerek yok, izleyin görün derim ben.

Mektubumuz Var

2010-07-07T16:08:00.004+03:00

Merhaba;

Kurada Beşiktaş ile eşleştiğimizi öğrenince hem heyecanlandık hem de çok mutlu olduk. Elbetteki sizler asıl favori olansınız ama bu bizim gibi amatörler için belki de karşımıza hayatta ancak bir kez çıkabilecek bir tecrübe demek.

Beşiktaş’ı daha önce gerek şampiyonlar ligi gerekse de uefa kupası maçlarında tv’den izlediğimiz kadar biliyoruz. Takımınızın yıldızları ile tanışacak olmak bir onur; bu yüzden İstanbul’da oynamayı heyecan içinde bekliyoruz ama elimizden gelenin en iyisini yapmak ve Beşiktaş’ın yıldızlarına zorlu bir mücadele içinde geçirecekleri maç sunmak istiyoruz.

Vikingur takımını ve gündelik yaşamını sizlere şöyle özetleyebilirim;

Haftada 40 saat çalışıp bazen 4, bazen 5 gün olmak üzere genelde akşamları saat 6 ila 8 arası idman yapan işçileriz bizler. Yarı profesyonel ve amatörlerden oluşan bir takımız. Benim gibi bankada çalışanından, fabrika işçilerine kadar ve hatta hala eğitimine devam eden öğrencileri de barındıran bir takım.

Toplam nüfusu ikibin olan birbirine yakın iki köyün takımları GÍ Gøta ve Leirvík ÍF’in iki yıl önce birleşmesi sonucu Vikingur olarak doğduk. Bu kulüpler küçük kulüplerdir ama özellikle GÍ Gøta gurur duyulacak bir geçmişe sahiptir ki Faroe’de altı şampiyonluk kazanmıştır. Fakat Vikingur daha ilk günden itibaren tam anlamı ile bir başarı hikayesidir çünkü kulüp mümkün olduğunca yerel sporcularla hayatta kalmak istiyor. Asıl amacımız her zaman için yerel oyuncuları kazanmaktır.

Beşiktaş maçını başarı ile geçmenin bizler için büyük bir hedef olduğunun farkındayız, hatta çok büyük bir hedef. Fakat avrupa liginde Faroe futbolunu temsil edecek olmanın gururunu yaşıyoruz. Futbolu seven, forması için kalpten mücadele edecek olan bir grup işçi olan biz amatörler için bu durum muazzam bir şey. Bizler şu an Beşiktaş gibi uluslarası saygınlığı olan bir takıma karşı oynayacak olmanın önceliğine sahibiz.

30 bin kişilik bir kalabalığın önünde oynama şansına sahip olmak bir çoğumuz için rüyanın gerçek olması gibi bir şey. Özellikle de dünyaca ünlü olmuş Çarşı gibi bir taraftar topluluğunun olduğu kalabalığa oynamak… Sıcak karşılanacağımızdan ve bu çok çalışan, yıldızı olmayan ama tıpkı sizler gibi futbolu çok seven biz amatörlere karşı saygı ile yaklaşılacağından şüphemiz yok.

Takımım adına şunu söylemek isterim ki bir an evvel İstanbul’da olmayı gözlüyor ve sizleri de ikinci ayakta Faroe Adaları’na bekliyoruz.

May the best team win !
İyi olan kazansın !

Niclas Niclasen
Vikingur Futbol Takımı Kaptanı

Vavien

2010-07-06T21:17:00.010+03:00

Son yıllarda izlediğim en iyi Türk filmi, hatta Zeki Demirkubuz'un ''Kader''inden sonra bu kalitede bir film çekilmemişti diyebilirim. Filmde mükemmel bi yöresellik olmasına rağmen, evrensel değerler üzerinede kurulu. Yani Gora veya Recep İvedik'te güzel filmlerdi fakat o filmleri sadece biz anlarız. Ama getir Danimarkalıyı izlet Vavien'i biz ne anlıyorsak o da onu anlar.

Filmde taşradaki Türk aile yapısının iyi analiz edilmesi, aile içi diyalog eksikliğinin güzel yansıtılması, yine aile içinde yaşanan ataerkil yapının irdelenmesi gibi konular var. Hikayesi de çok akıcı izlerken insanı sıkmıyor fakat 2 yerde kopukluk var. Birincisi; Binnur Kaya'nın itfayecilerin bile bulamayacağı yükseklikten uçuruma düşüpte ölmemesi. En azından ölmemesi mantıklı temellere oturtulabilirdi (Düşerken ağaçlara takılıp düşme hızı azalmış gibi mesela) İkincisi ise; Binnur Kaya'nın tekrar eve döndüğünde kapıyı kırıp eve girmesi, yani niye kapıyı çalmaz da kapıyı kırar, ayrıca bu nasıl bir kuvvettir ? Bunların dışında her şey mükemmeldi.

Oyunculuklara gelince; Binnur Kaya'nın önünde saygıyla eğiliyorum, Settar Tanrıöğen ve Engin Günaydın'ın da oyunculukları muhteşemdi ama Binnur Kaya bambaşkaydı yani şu performansı sinema - tiyatro okullarında ders olarak göstermek lazım, o derece yani.

Filmden aklımda kalan sahneler ise şunlar oldu; Engin Günaydın'ın Binnur Kaya'ya sinirlenip arabadan attığı sahne harikaydı, bir anadolu erkeğinin o durumda vereceği tepki tamı tamına oydu, ne eksik ne fazla. Ayrıca, hepimizin muzdarip olduğu reklam smsleri bir filme ancak bu kadar güzel monte edilebilirdi. Filmdeki diğer dikkat çekici ayrıntılardan bazıları da şunlar;

- Celal'in ışıklı çakmağı

- Celal'in porno filmleri arşivcilik özeniyle dizmesi

- Celal'in yediği uçan kafa,

- Cinayet provasının hikayede hızır'a dönüşmesi,

- Settar Tanrıöğen'in kıyılarda yüzen derin sözleri

- Settar Tanrıöğen'in elinde sazla tv'de Neşet Ertaş'ı dinleyerek onun çaldığının aynısını çalması

- İnşaat açılışında akp renkli bayraklar (beyaz, turuncu, mavi).

Her zaman ki gibi filmden bi replik seçecek olursak o da şu olur; "Dünya'da iki türlü insan vardır: iyiler ve kötüler. Kötü, senin elini sıktığında kafasında kırk türlü plan yapar. Ama iyiler öyle değildir iyiler, iyi insandır."

Sonuç olarak bu film Engin Günaydın'ın sonraki filmini sabırsızlıkla beklememize sebep oldu. Umarım en kısa zamanda yine senaryosunu kendi yazdığı bir filmle döner beyaz perdeye...

Veda

2010-07-06T17:38:00.004+03:00

Öyle kalabalık ki aslında, herkes burada, mahşer yeri mi burası ? Öyle sessiz ki her yer sanki kimsecikler yok, karıncalar bile yuvalarında. Kalabalığın içinde küçük bir çocuk, gözleri yaşlı. Küçücük yüreğinde ne fırtınalar kopuyor kimbilir. Aklı bir an olsun başka şeylere kayıyor mudur ? Saplı şekere mesela. Bir koşu gidip alsam gelsem küçük ellerine tutuştursam, göz yaşlarını silsem gülümser mi acaba ?

Böyle kalabalık görmedim ben, eli kolu bağlı, çaresiz, üzgün. Bekliyor herkes, hiç kimsede tek laf edecek mecal kalmamış, bir damla heyecan bile yok. Sadece bekliyor bekliyor bekliyor... Hava sıcak, yaprak kıpırdamıyor. Gölgeye kaçmak için bir çaba göstermiyor hiç kimse. Çünkü güneş ne kadar yakabilir ki insanı ? İçi yanıyorsa insanın, güneş bedenini yaksa ne olur sanki. Dedim ya öyle kalabalık ki, her yer insan. Ama belki de hiç kimse olmasaydı da şimdi, tek bir kişi olsaydı burada. Küçük çocuğun tüm yaralarına, acılarına merhem olabilecek kişi.

İnançlı insanlarız çok şükür, bazı cevapsız soruların cevabı bu. Bazı tarifsiz acıların ilacı da bu; İnancımız. Görmeden inandığımız yaratıcımız. İsyan etmek aklımıza bile gelmez, haşa. Ama neden ağlıyor bu küçücük yavru ? Neden böyle bir imtihana tabi tutuldu daha günahı bile yokken. Daha günahın ne olduğunu bile bilemez ki o. Neden ? Kader mi ? Yazı mı ? Hayat bu mu ? Ağlayan bir çocuğu teselli edecek tek bir kelime bile bulamamak mı ?

Allah kimseye böyle bir acı yaşatmasın. Hiç bir çocuk öyle feryat etmesin, hala kulaklarımda:

-''Baba annem gitti babaaa.''

Herkesin göz yaşlarına boğulduğu, nefesinin boğazında düğümlendiği an. Çaresizlik, acı, tarifi mümkün olmayan bir üzüntü. Hayat devam ediyor, edecekte. Biz, oradaki sessizce feryat eden kalabalık, unutacağız. Zaman zaman aklımıza gelecek küçük çocuğun feryadı, belki bir iki damla yaş akacak gözümüzden sessizce. Ama asla küçük çocuğun yangını sönmeyecek, unutamayacak, bizdeki iki damla onda sel olacak...

Ne Demiş # 5

2010-07-06T15:18:00.005+03:00

''İnanç geliştirebildiğim tek şey Beşiktaş''

Zeki Demirkubuz

10 Yıl Olmuş Güzel Abilerimizden Birini Daha Uğurlayalı

2010-07-04T00:38:00.006+03:00

Temmuzda gider Beşiktaşın güzel abileri dedik ama temmuzda sadece Beşiktaşın güzel abileri değil, tüm güzel abiler gidiyor galiba. 3 temmuz 2000'de yitirdik Türk sinemasının en güzel abisini, Kemal Sunal'ı...

Kemal Sunal bir nevi hayali arkadaşımdı benim, geceleri yatağıma yattığımda kendi kendime onun repliklerini söyler, onun hareketlerini gözümün önüne getirir gülerdim. Akşamları 3 kişilik çekirdek aile televizyonun karşısına geçer hep beraber izlerdik. Davaro'yu, Süt Kardeşler'i Çöpçüler Kralı'nı. Kapıcıların ve çöpçülerin kral olduğu fikrinden yola çıkarak kendimi hep emekçiye yakın hissettim. Benim için bütün ağalar faşoydu ve faşoda ibne gibi puşt gibi bişeydi...

Aramızdan ayrılalı 10 sene olmuş büyük ustanın, ama bana hala film setlerindeki yoğun çalışmalarından dolayı göremiyoruz, yakında yeni bir filmiyle karşımıza çıkacak ve hem güldürecek hem düşündürecek hemde ağlatacak gibi geliyor.

Nur içinde yat Şaban, Nur içinde yat Apti, Nur içinde yat ''Kemal Abi''

Kemal Sunal'ı neden bu kadar çok sevdiğimizi anlamamıza yardımcı oluyor sanırım bu video;

İzleyin: KEMAL sunal

Temmuz'da Gider Beşiktaşın Güzel Abileri

2010-07-02T13:41:00.011+03:00

Bu temmuzun bizimle alıp veremediği ne anlamıyorum. Kimi sevdiysek temmuz aldı elimizden ya da kim Beşiktaşı sevdiyse temmuz'da gitti. Hiç birini unutmadık, unutan da namerttir lakin bu temmuza iki çift lafım var; bari bu temmuz yapma, sevdiklerimizi elimizden alma, sevenleri ayırma. Bir temmuz acısına daha dayanamaz belki bu yürek. N'olur...

ŞÜKRÜ GÜLESİN - 10 Temmuz 1977

ŞAN ÖKTEN - 24 Temmuz 1987

YUSUF TUNAOĞLU - 22 Temmuz 2000

CENK KORAY - 23 Temmuz 2000

BARIŞ AKARSU - 4 Temmuz 2007

MEHMET IŞIKLAR (OPTİK BAŞKAN) - 25 Temmuz 2007

HASAN DOĞAN - 5 Temmuz 2008

ORHAN ŞENGÜRBÜZ - 18 Temmuz 2009

VEDAT OKYAR - 20 Temmuz 2009

Mekanınız cennet olsun...

Ufaktım Ufacıktım Top Oynadım Acıktım

2010-07-01T15:03:00.013+03:00

Çocukken oyunlarımız vardı bizim. Oyuncaklarımız vardı bir tahta iki çividen oluşan. Toz topraktı her yer, tertemiz başlayan gün toz ve çamurla biterdi her gün. Her akşam eve dönüşte gizlice eve girme telaşı hep hüsranla biterdi. Yakalanır ve en büyük işkence aleti olan terlik darbelerine maruz kalırdık. Tamam yarın kirletmeyeceğim diye söz verirken annemize, kendimiz bile inanmazdık buna. Yemekten sonra yorgun düşer uyurduk erkenden. Sabah erken kalkıp oyun arkadaşlarıyla randevuya geç kalmamak lazımdı ne de olsa :)

Geçen gece dostlarla sohbet ederken çizgi filmler üzerine, laf dönüp dolaşıp çocukluk oyunlarımıza geldi. Herkesin gözlerinde o günlere duyulan özlemi gördüm. Farklı memleketlerde çocukluklarını yaşamış insanlardık. Herkes kendi oyunlarından bahsediyordu. İçerik olarak aynı olan oyunların isimleri farklıydı sadece. Oynayışlardaki heyecanlar bile aynıymış. Çocuk heryerde çocuktur, coğrafyalar, iklimler, diller, dinler ayrı olsa bile...

Traktör ya da arabadan çıkma eski lastiklerin peşinde koşardık, ellerimiz kapkara olmuş bir şekilde. Sıkılınca çelik çomak yapmak için bir ağacın tepesinde bulurduk kendimizi. Çomak sağlam olmalıydı ki çeliği en uzağa atabilmeliydik her seferinde. Top koştururduk akabinde. Dört adım olmalıydı kale, iki taştan oluşurdu kale direkleri. Çoğu kez top direğin (taşın) dışından mı çıktı yoksa gol mü oldu tartışırdık uzun uzun. Kaç gol sayılmadı böylelikle. ''Aldım verdim ben seni yendim.'' tekerlemesi eşliğinde adımlaşılır ve takım oyuncuları seçilirdi. Kendi kurallarımızla oynardık oyunlarımızı, hakemde bizdik oyuncu da seyirci de. Başka bir gün bir arkadaş sapanla gelirdi. Onda olurda bizde olmaz mı ?Anında sapan yapma çalışmaları başlardı. Taşlarla doldurulan cepler yüzünden bir elimizle sürekli pantolonumuzu çeker dururduk düşmesin diye. Camları kırmamak lazımdı ve biz hiç cam kırmazdık. (kullanılmayan eski evlerin camlarını saymazsak) Acıkınca öğle vakti oturup yemek yemeye zamanımız olmazdı. Hemen eve koşar bir parça ekmek bir domates ya da üzerine yoğurt sürülmüş ekmekle ziyafet çekerdik kendimize. Bilye atma sırası bize geldiğinde ekmeği ısırır, yere koyar atışımızı yapardık. Sonra tekrar sıra bize gelene kadar ekmeği kemirmeye devam... Yazarken bile suratımda manasız bir gülümseme oluşuyor ve özlem geçmişe...

Şimdi bakıyorumda 15 yıl öncesinden çok farklı her şey .Başımı kaldırıp pencereden dışarı baktığımda bir kaç çocuk, çocuk bahçesinde salıncakta sallanıyor, kaydıraktan kayıyor. Diğer çocuklar ise internet kafelerde oyunlar oynuyor. Ne yazık ki çocuklukları bilgisayar başında savaş oyunları oynamakla geçiyor ya da pahalı atarileri, playstationları olanlar televizyon başında harcıyor saatlerini. Toz toprağa bulanmadan, çamurun tadına bakmadan büyüyorlar.

Çocukluk dedik, çizgi filmlerden hiç bahsetmedik. Bir gün bir yazıda ona yazarız. Tusubasa'ya sevgilerle :)

Hala Siyah Beyaz mıyız ? Yoksa Gri mi ?

2010-06-29T14:16:00.004+03:00

Biliyorum insanlar kirli, futbol kirli, dünya kirli ama tüm bu kirliliğin içinde tutunduğum tek dal olan Beşiktaş'ta mı bu kadar kirli ? Benim için en dürüst kulüp Beşiktaş, en karizmatik takım Beşiktaş, yenildikleri zaman bile en iyi futbolcular Beşiktaşlı futbolcular, en delikanlı taraftar Beşiktaş taraftarı, bu böyle uzar gider... Biliyorum bunlar gerçek değil ama dedim ya benim için böyle yani kafamın içinde Beşiktaş'a dair bir dünya kurdum orada yaşıyorum ben. Ve o dünyada beyazlar bembeyaz, siyahlar simsiyah grilik, kirlilik yok...

Süleyman Seba'dan sonra yavaş yavaş grileşmeye başlayan Beşiktaşın renkleri son yıllarda benim kafamın içine de sirayet etmeye başladı. Artık bende Beşiktaş'ı her platform da savunamaz oldum. Öyle ya Quaresma'nın imza töreninde stadı dolduran Beşiktaşlıların, Fenerlilerden ne farkı kaldı ki ? İbrahim Üzülmez'in jubilesine kaç kişi gelecek şimdiden onu merak ediyorum.

Şimdi size bir hikaye anlatacağım, Beşiktaş hala siyah beyaz mı, yoksa Gri mi ? varın siz karar verin...

Vatan Gazetesi'nin haberine göre; her sezon kapalı tribünden kombine kart alan K.K. ile B.N. geçen sezon başında da kombine kart derdine düşüyorlar. En iyi yerden nasıl kart satın alabileceklerini araştırırlarken, babası Beşiktaş'ın o zamanki genel sekreteri olan Hakan Öner'den ilginç bir teklif geliyor kendilerine. Öner, Bırakın tribünü, gelin benim 10 kişilik locaya ortak olun diyor. Fiyatı sorulduğu zaman ise 50 bin dolar+KDV yanıtını veriyor. Beşiktaş Kulübü'nün verdiği bilgiye göre geçen sezon satılan en ucuz locanın fiyatı ise 80 bin dolar.

K.K. ve B.N., D-11 numaralı locaya 2 kişi ortak oluyorlar. Yani adam başı 5'er bin dolara.. Parayı nakit olarak Öner'in eline saydıklarını öne sürüyorlar. Locaya girip maç seyretmekte sorun yaşanmıyor ama gel zaman-git zaman parasını nakit ödedikleri locanın kartlarına bir türlü ulaşamıyorlar. Öner'e bunu sordukları zaman hep aynı yanıtı alıyorlar: Kartlar basılıyor, haftaya elinizde olur.

D-11 nolu locadaki başka bir gariplik bu iki Beşiktaşlı'nın da dikkatini çekiyor aslında. Çünkü Beşiktaş Kulübü'nde görev yapan kim veya o hafta kadroya girememiş hangi futbolcu varsa o locada maç izliyor.. Öner'e terslenecek oluyorlar, Arkadaş hani burası bizim locamızdı. Ne bu böyle her maçı cümbür cemaat izliyoruz! diye. Öner Babamı kıramıyorum. Her maça kulübün misafirlerini çağırıyor.. Ne yapalım, idare edelim mazeretini sunuyor. Ama K.K. ve B.N. D-11 locası ile Beşiktaş Kulübü arasında bir bağ olduğunu hissetmeye başlıyor.

Esas bomba ise ocaktaki seçimlerden sonra patlıyor.. Babası yeni yönetimde yer almayınca locayı ve kartları kaybeden Öner, son bir kez daha şansını deniyor. Gerisini K.K. ile B.N.'nin ağzından dinleyelim isterseniz:

Hakan Öner bize Babam başkan Yıldırım Demirören ile restleşti. Bu nedenle yönetime girmek istemedi.. Biz de onu protesto için locaya gitmeyeceğiz. Gelin, siz de gitmeyin' dedi. Biz zaten işin içindeki garipliği hissettiğimiz için Hakan'ı sıkıştırdık, Bırak bu numaraları, baban yönetime giremedi, loca da elden gitti değil mi?' deyince gerçeği itiraf etti. Locanın parasını geri istedik. Ama ilk yarıyı orada izlediğimiz için %50 iskonto ile. Önce vermek istemedi.. Sonra babasını arayacağımızı söyleyince 5 bin dolarımızı geri aldık.

Bu ikiliye Locada sizin gibi Hakan Öner'e para ödeyen başkaları var mıydı? diye sorduk. Haberleri yoktu. Ama locanın her maçta kalabalık olduğunu söylediler.

Merak ettik, neyin nesidir bu D-11 numaralı loca diye. Beşiktaş Kulübü'ne sorduk, aldığımız yanıt oldukça şaşırtıcıydı: Biz D-11'i kimseye satmadık. Çünkü orası yönetimin locası.. Eğer Hakan Öner aracılığıyla oraya giren varsa da bizim bu konudan haberimiz yok.

Yani... İşin yanisi şu: Beşiktaş'ın eski genel sekreterinin oğlu Hakan Öner, siyah-beyazlı kulübe ait bir locayı kendi arkadaşlarına, 2009-10 sezonu boyunca, adam başı 5 bin dolar olmak üzere pazarlamış. Bu önemli bir iddia. Bakalım Beşiktaş Kulübü ve konunun muhatapları K.K. ve B.N.'nin suçlamalarını nasıl karşılayacaklar ?

Ne demiş Teoman;

Kulağımda gürültüyle,
uyurken televizyon açık kalmış
Bir ülkenin bodrum katında
Kirli bir savaş varmış
Midem bulanıyor,
galiba dünya tuttu
Beni hep unuttu

Bitmeyen Bekleyiş

2010-06-28T00:07:00.006+03:00

Gelseydin güller toplamıştım sana renk renk.Gülseydin gözlerime şiirler ezberlemiştim aşka dair,okurdum tekleyerek,avuçlarım terleyerek.Sanaydı geceler süren hazırlanışlar bir tek. Ayna önünde provalar,yüreğimdeki dinmek bilmeyen fırtınalar sanaydı,senin için yanıyordu bu yürek.

Bekledim.Hiç bir bekleyiş bu kadar heyecanlı olmamıştı,zaten ben bu kadar uzun süre beklememiştim hiç kimseyi,hiç bir şeyi.Bekletilmeyi de sevmezdim oysa randevularda. Ama sabırla bekledim seni,o tepede,o yamuk ağacın karşısındaki bankta.Beklerken hayaller kuruyordum hala. Üstüme başıma çeki düzen veriyordum mutlulukla.Son tekrarı ederken içimden, sorun yaşıyordum tonlamada.Kızıyordum kendime,hadi diyordum daha iyisini yapabilirsin yapmıştın evde defalarca. Yüreklendirmeye çalışırken yalancı sözlerle kendimi yüreğim acıyordu. Farkındaydım bunun,emsalsiz bir korku kaplamıştı benliğimi. Gelmeyecek diyemiyordum çünkü gelmen gerekiyordu ya da ben öyle istiyordum,umuyordum bekliyordum.

Gelmedin. Hava karardı,güllerin renkleri karardı.Soluklaştı herşey,silindi bir anda. Gözlerimde bir kaç damla yaş,akıp akmamakta tereddüt edercesine bekliyordu göz pınarlarımda.Sıktım avuçlarımı hınçla. Kimeydi bu kızgınlığım? Sana mı? Oysa ben sana kızamazdım ki. Kimeydi bu kırgınlığım? Sana mı? Oysa sen hiç kırmazdın ki beni.Yanılıyor olabilirdim,ilk aşık olmuşluğumdu bu. Acemiydim ne de olsa.

Şimdi düşünüyorum da yıllar geçti.Hiç çiçek almadım ben bir daha,anneme bile anneler gününde.Her yolum düştüğünde uğruyorum o tepeye.Herşey yerli yerinde yıllar öncesinde olduğu gibi. Ben bile. Büyüdüm,daha çok şiir var artık aşka dair ezberimde.İlk aşkım ben seni bekliyorum hala, aşkı öğrenmiş olarak hemde..

Bence

2010-06-24T17:14:00.006+03:00

Tüm belirsizliklerin içinde,
Herşeyi göze alacak cesaret varsa,
Bazı şeyleri belli edebiliyorsa insanlar, herşeye rağmen,
Sonunu bilmeden hatta,
İşte o'na sıkı sarılmak gerekir bu kısa hayatta..
Mutluluğu hapsetmek kolaydır,üzmek üzülmek,
Mutlu etmek daha da kolay aslında,
Bir çift gözün aşk dolu bakışında,kirpikler ardında saklı,
Bir kedinin yuvarlanışında,çöp tenekesinin kıyıcığında,
Bir martının kanat çırpışında,bembeyaz tüyler arasında.
Mutluluk insanın içinde saklıdır aslında
Hep uzaklarda arasakta.
Bence...

Not: Yazı Fatih Büyükbelli'ye ithaf edilmiştir, bence :)

Aşk Düş Söz Düşünüş

2010-06-23T12:05:00.003+03:00

Hava sıcak,hani yaprak kıpırdamıyor derler ya aynen öyle.Donu kıçına yapışıyor insanın,küçük büyük farketmez kıç boyutu.Eserdi rüzgar halbuki bu saatlerde bu havalede.Neyse..
Yazmak için yazılmış bir yazının ilk satırlarının da başka türlü olması beklenmezdi herhalde.Ismarlama yazı da ısmarlama aşk gibi olur. Adına aşk demek ayıp olur aslında,aşkı bilenlere karşı.Özür dilemek gerekebilir Mecnun'dan Kerem'den.. Öylesine başlar bazen aşklar,aşık değilken daha birbirine aşıklar, farklı yapılır planlar.Kız masum hayallerini süslerken bazı aşk şiirlerinin dörtlükleriyle, o esna da meze olabilir erkek tarafından en temiz duygular.
''-Hatun bomba olum, görmelisin,taş resmen yaaa.'' diye anlatırken genç jön,ağzı açık cümlenin gerisini bekler abazalar.Kızı yatak odasına götürmenin derdine düşer cümbür cemaat ağzı salyalılar.Ama....
Ama bir gün değişir herşey hiç beklenmedik bir anda,erkek tarafında.kızı yatağa atma işlemi tamamlanamadan daha bişeyler parlar jönün kafasında.aşk gerçek olmuş,gerçekten aşık olmuştur kıza.Artık erotik sahneler değil hayallerde güller laleler vardır. Tabiki birde pişmanlıklar.Dost meclisinde edilen ileri ileri geri geri laflar.Hazmetmek sindirmek lazım,mumkünse tabi ya da kacıp gitmek kimsenin tanımadıgı diyarlara.Ya da düşünerek konuşmak lazım, yarın ne olacağını, aşkın ne zaman nerden vuracağını bilmediğimiz için. Evet evet en güzeli bu galiba..Eros heran iş başında.

Güle Güle Büyük Mustafa

2010-06-06T00:24:00.004+03:00

2 senenin sonunda ardında tertemiz 2 kupa bırakarak bizlere veda etti ''Beşiktaşlı Büyük Mustafa.'' Hocalığını beğenirsiniz ya da beğenmezsiniz (ki ben hala kesinlikle Ertuğrul Sağlam'dan iyi hoca olduğunu düşünüyorum) ama basın toplantısında kullandığı ''Beşiktaş benim çocukluk aşkım'' cümlesinden ve yukarıda ki gözleri dolu dolu olmuş fotoğrafından sonra saygıyı ve sevgiyi fazlasıyla hakettiğini düşünüyorum.

Güle güle Büyük Mustafa, yolun açık olsun...

Sevenleri Kimse Ayıramaz Ki

2010-06-03T00:55:00.008+03:00

Gülen gözlerinde bir sevdaydı Beşiktaş. Renklerin hakimiyetine inat gökkuşağını bile siyah beyaz boyamıştı yüreği. Kalbinin en orta yerindeki alevi karakartal yakmıştı kardeşimizin, söndürebilene aşk olsun. Gönül isterdi ki besteyi haykırırken olanca sesiyle, son mısrasını es geçiverseydi. Daha çok vardı o sözü vermeye, görecek beyaz günler çoktu üstelik.

Kısa ömründe felekten çalabildiği sayılı mutlulukların başrolündeydi Beşiktaş. Kah kartallarla içilen bir deplasman çorbasında, kah Beşiktaş aşkının çimen kokusuna karışarak mabetleştirdiği tribünde açtığı bir Beşiktaş atkısında bulmuştu ebedi ve eşi benzeri bulunmaz huzuru.

Ama kaderin unutmadığı birşey vardı, bizler Beşiktaşlıydık. Siyahı ardına alıp beyaza yürümesi için davetiye yollandı kardeşimize. Hamili kartallar bir yerlerden onu beklemekteydiler. Gittiği hiçbir deplasmana benzemeyecekti bu yolculuk. Döktüğü ve formasını ıslatan hiçbir damlaya benzemeyecekti bu kez döktüğü ter ve bu kez, hayatının baharında bir başka aleme yolculuktu kaderinde yazılan. Oysa çok gençti Berk henüz, kabullenilemez tarafları vardı başa gelenin. Yeni başlamıştı üniversite, daha yeni filizlenen bir fidandı hayata. Kartallar gibi direnecekti, daha yapacak çok iş, görecek çok gün vardı. Tutunmaya çalıştı. Olmayacağını anlayınca 'son istek' dediği o cümle döküldü dudaklarından, biricik babasının kulaklarına.

Mezarı İnönü gibi olacaktı. Kartallar gibi süzüldüğü göklerde tepeden kartal bakışıyla süzeceği İnönü gibi olmalıydı yattığı yer. Gören, bilen buradan bir kartalın havalandığını ezberleyecekti. O kartal, çok sevdiği ve başka alemlerde kavuşmayı umduğu yoldaşlarının yanına gidecekti. Başka türlüsü olamazdı, başka türlüsü daha bir yakardı yürekleri. O'na yakışır olmalıydı gidişi, öyle gitti. Hem de Beşiktaş'ının Denizli'de kupayı kaldırdığı akşam. Kupa siyah beyaz ellerde ve yüreklerde yükselirken Berk, Beşiktaşlılığın arşına yükseliyordu.

Sonrası mı?

Sonrasında her kartal, Berk'in kartal bakışının sözcülüğünde yemin muadili besteler söylüyorlardı Beşiktaş'a.

Beşiktaş sana yemin olsun
Bitmeyecek sevdan
Mezarımda bile...

Ve biz artık ezbere biliyorduk, sevenleri kimse ayıramazdı...

Resimler için kaynak; www.forzabesiktas.com

Ben Bilmezken

2010-06-01T01:50:00.005+03:00

Mavi renkle boyardım çocukken bulutları,
Oysa mavi gökyüzünün rengiymiş bilmezdim.
Tozlu elbiselerle oynarken, umutları,
Büyüyünce kaybedermiş insan hiç bilmezdim.

Bilemediğim çok şey varmış meğer hayatta,
Meraklıydım soru sorardım babama oysa,
Kandırmak değildi amacı bilirim amma,
Herşeyi tozpembe gösterirmiş o da bana.

Şimdi dönsem o masum güzel günlere geri,
Oynasam sokaklarda düşünmeden bir şeyi,
Nefeslerken bir dakika bir ağaç altında,
Silsem koluma alnımdaki tek damla teri.

Kırmızıya boyardım çocukken bulutları,
Oysa kırmızı kanın rengiymiş ben bilmezdim.
Savaşırmış büyükler bitmezmiş kavgaları,
Dünya yaşamaya değer değilmiş bilmezdim.

Eurovision Ve Kültür

2010-05-30T21:26:00.002+03:00

Dün gece Eurovision Şarkı Yarışması 55. kez yapıldı bilindiği üzere. Türkiye'yi temsil eden Manga grubu 2. likle ülkeye döndü.Kutlamadan geçmek olmaz şimdi.

Dün televizyondan eurovisionu izlerken dostlarla, sıra Yunanistana geldi. Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan'ı "Opa" adlı şarkısıyla Giorgos alkaios and Friends temsil ediyordu. Birden bir kemençe sesi duyuldu. Rizeli olan bir arkadasım hemen ayaga kalktı;
''Bizim kemençemizi çalmıslar, baklavadan sonra sıra kemenceye mi geldi?'' diye haykırdı.
Peki dedim bizi temsil eden manga grubunun çaldıgı muzik aletleri kimin? Biz de mi onları birilerinden çaldık?
Biz kendimize ait olan enstürümanlarla ve Türkçe şarkılarla katılmıyoruz yarışmaya,bence çok acı. Bi rock müzik hayranlıgıdır almıs basını gidiyor. Tamam dinleyenlere lafımız yok, ama uluslar arası platformlarda neden kendi kültürümüzden izler yok? Şebnem Paker ''Dinle'' adlı parçayla katılmısdı 97 senesinde. İçinde bizden o kadar cok sey vardı ki. Sazın tellerinden cıkan ses neyle harman olup hos bir etki bırakıyordu kulaklarda(en azındna benim kulagımda). Ve o yıl o sarkıyla Şebnem Paker 3. olarak geldi ülkemize. Bence bu kazanılan 3.lük en güzel dereceydi. Gecmiş yıllarda alınan 1.lik bu yıl ki 2.lik başarısı(!) dan daha degerliydi. Çünkü kendimizdik ordaki şarkı da name de.

Bunu aşırı milliyetçilik vs diye degerlendirenler olabilir. Ama degil. Aşırı bir özenti var malesef bizde baska kulturlere karsı. Muhakkak ki milletler arası etkileşimler olacaktır ve ilk insandan bu yana hep olmusturda. Yalnız şu da bir gercek ki biz Avrupadan gerekenleri degil gereksizleri alıp koyuyoruz çantamıza.Neredeyse kendi kültürümüzden utanır vaziyete geldik.Oysa bilinmeli ki bir milleti yok etmenin yolu kültüründen dilinden koparmaktır.

Sevgiler Şebnem Paker

Ne Takımmış Arkadaş !

2010-05-30T14:25:00.006+03:00

Geçtiğimiz günlerde CNN International'ın futbol editörlerinden James Montague'nın Amerikalıları futboldan Beşiktaşın soğuttuğunu açıklaması üzerine ne yalan söyleyeyim gururlanmıştım. Haberin linki burada; Amerika'yı Futboldan Soğutan Takım

Bugünde Sadri Şener'in eşi Yüksel Şener bir açıklama yapmış; Beşiktaş'ın 1993'te Trabzonspor'u 7-1 gibi tarihi bir farkla yendiği maçtan sonra üzüntüden ve tepkilerden dolayı öğretmenliği bıraktım. O haberin linkide burada; "7-1'den sonra öğretmenliği bıraktım!"

Ne takımmış arkadaş koskoca bir ulusu futboldan soğutuyor, bir öğretmene mesleğini bıraktırıyor, heeeeeeeeeeeeeeeyt varmı ulan bize yan bakan....

Hayata Rövaşata Atan Adamlar

2010-05-30T00:19:00.004+03:00

İlk defa bi ampute futbol müsabakası izledim geçenlerde.Uzun zamandır sağlıklı olduğum için şükretmediğimin farkına vardım.Ve için için utandım kendimden, defalarca hemde.

İki takımda sahaya çıkmıştı, yeşil beyaz formalarının içinde Konya ampute futbol takımı kendi evinde İstanbul ampute futbol takımını konuk ediyordu.Tribünde oturan bir avuç izleyiciden biriydim bende.sahada ise bacağı, ayagı veya kolu olmayan futbolcular vardı. Görünüşte eksiktiler ama hakem ilk düdüğü çaldığında gördüm ki asıl eksik bendim. herşeyim tamken uzun zamandır meşin yuvarlağın peşinden koşturmamış,herhangi bi sportif aktiviteye dahil olmamıştım.Oysa ki sahada koltuk deynekleriyle harika hareketler yapan, şutlar çeken insanlar vardı, hayran kaldım. Miskinliğimden utanadururken kendi içimde, tirübün hareketlendi birden. bir avuç insan tezahürat yaptıkça sahadaki futbolcular da coşuyordu. Seyrine doyulmayan bir futbol şöleniydi sundukları bize.Öyle güzel bir ortam vardı ki sahada, hepsi azimle ölümüne koşarken topun peşinden ne bir küfür duydum ne de sert bir hareket gördüm.

Ama niye bu kadar azdık? Neden yüzlerce kişi izlemeye gelmemişti? diye düşünürken farkettim, bende ilk defa geliyorum, hemde böyle bir ligin olduğundan bihaberdim. Eminim binlerce kişinin de haberi yoktur böyle bir ligin varlığından ve eminim gereken desteğin gereken kurumlarca verilmediğinden(her zaman olduğu gibi). Oysa insanlar bu sayede hayata tutunuyor.Hayat ofsayta düşürmeye çalışırken, bu insanlar hayata çalımlar atıyor, dahası gol atıyorlar. Belki inanmayacaksınız ama koltuk deyneklerinden destek alıp rövaşata atanı bile gördüm. Ömrümün en eğlenceli 50 dakikasıydı belki.Sosyal bir sorumluluğu yerine getirmenin kıvancını hissettim kendimde.

Ne dersiniz hepimizin gözlerimizi açıp, bir dizi süresinden daha kısa süren bu maçları takip etmemiz, bu insanlara destek olmamız gerekmez mi?

Haa maç sonucuna gelince, saygı ve dostluk kazandı.

5-0 hemde...

Ben Yokken Neler Oldu

2010-05-28T23:14:00.003+03:00

Uzun zamandır yoktum, yokken neler olmuş şöyle kısaca bi özet geçelim;

Bursaspor resmen Anadolu ihtilali yaparak şampiyon oldu, Ertuğrul Sağlam ve öğrencilerini tebrik ediyorum.

Deniz Baykal 10 yıldır yürüttüğü CHP genel başkanlığı görevinden istifa etti, kendisi mücadeleyi bırakmayacağını, bunun bir son değil başlangıç olduğu yönünde açıklamalar yaptı, Eğer gerçekten siyasete devam edecekse kendisine başarısızlıklar ! diliyorum.

Zonguldak'ta meydana gelen grizu patlamasında 30 kişi hayatını kaybetti. Ölenlerin mekanı cennet olsun, geride kalanlara ise sabırlar ve baş sağlığı diliyorum.

Bu sene ilk defa 1 mayısta taksim göstericilere açıldı, bazı kesimler söke söke aldık deselerde ben hükümetin verdiğine inanarak hükümeti bu hareketinden dolayı kutluyorum.

Bu ay Adnan Menderes ve arkadaşlarının idam edilişinin 50. Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam edilişinin 38. yıldönümüydü. Bu konuya fazla girmiyorum çünkü girersem kolay kolay çıkamam, iki idamında yanlış olduğunu düşündüğümü söyleyerek konuyu kapatalım.

Gelelim benim için önemli olan konuya... Geçen sezonun çifte kupalı şampiyonu apoletleriyle lige başlayan Beşiktaş sezonu ancak 4. olarak bitirebildi. Sezonun bitmesiyle transfer sezonu başladı, günlerdir herkesin dudağında bir Quaresma türküsüdür gidiyor. Necip'in bir teline 10 tane Quaresma'yı değişmem ama bunu ne bazı taraftarlar anlayabiliyor ne de yönetim. Yıldırım Demirören ve ekibinin Fenerbehçeye benzeme mücadelesi 2004'ten beri hız kesmeden devam ediyor.

Bu arada Milli takımımızın başına geçen Guus Hiddink yerinde bir seçim gibi görünsede Oğuz Çetin gibi yardımcıları yüzünden oyuncu seçimleri bakımından Fatih Terim'in devamı gibi görünmekten ileri gidemedi gözümde. İlerleyen zamanlarda nasıl olacak hep beraber göreceğiz.

Ve bir son dakika haberi Euro 2016 ya çok güçlü bir şekilde aday olan Türkiye Platini 'nin sağlam lobi çalışmalarıyla bugün 7'ye karşı 6 oyla organizasyonu düzenlemeyi Fransa'ya karşı kaybetti. Bu sonuçla birlikte UEFA 2. başkanı Şenes Erzik başarısızlıklarına bir yenisini daha eklemiş oldu.

Ve sırada bir tanede üzücü haberimiz var 2 gün sonra finallerin başlamasından dolayı bir süre daha yokum artık gelince bi özet daha geçeriz.

Yazıma burda son verirken bu yazıyı okuyan ne büyüklerin ellerinden ne de küçüklerin gözlerinden öpüyorum, yalakalığın lüzümü yok diye düşünüyorum...

Eyvallah...

Bendeki Gözlerin

2010-05-28T18:41:00.004+03:00

Gözlerin geldi geçti şöyle bi aklımdan

Bazen çocuksu bakan

Bazen en tarifsiz acıları yüreğime salan

Ama içinde asla yalana yer olmayan..

Haziranda kuş cıvıltısıydı gözlerin

Temmuzda altın başaklı ekin tarlasıydı

Ağustosta yakan güneş..

Sen aslında her mevsim güzel bakardın, bakınca bana,

Son baharda da.

Dökülen yapraklar ağaçlar için hüzün mü?

Yoksa biz insanlar mı hüzünlendirdik sonbaharı,

Döktüğü için yaprakları..

Eylülde rüzgar gibiydi gözlerin,

Ekimde yağmur tanesi,

Kasımda sobada yanan odun ateşi.

Oysa karı severiz çoğumuz,

Şenlenir kar yağınca çoluk çocuğumuz,

Şair kar tanesine armağan ederken kelimelerini

Ressam yumuşakça örer tualine beyaz örtüyü,işler fırça fırça hislerini,

Sen soğukta da sıcak bakardın,bakınca bana.

Gözlerin geldi geçti şöyle bi aklımdan

Dört mevsim bakmaya doyulmayan

Bazen ağlatan

Dört mevsimi aynı anda yaşatan..

Yarın Gece

2010-05-26T17:49:00.003+03:00

Kendi halinde yanan bir mumun titrek ateşiyle aydınlanan boş bir sayfa,birinci kalite hamurdan yapılmış temiz bir A4 kağıdı.Kültablasında yanan sigaranın dumanı gözlerimi yakıyor ve kulağımda uğulduyor sert esen,üşüten rüzgarın çığlığı.Rüzgar estikçe uğultu çoğalıyor,sigara yandıkça kül oluyor ve ben yazdıkça temiz boş sayfa doluyor.Şehir gecenin karanlığına hapsolmuş soğuk rüzgarla üşüyor.

Sigara bitti;görevini tamamladı,söndürmek lazım.

Ve gece güne kavuşmak üzere.Güneş birazdan doğacağını bildiren ilk ışınları gönderecek şehrin üstüne.Karanlıla aydınlık yer değişecek bir süreliğine.İnsanlar uyanacak gözleri mahmur. Yine başlayacak bitmeyen telaş.

Ve ben rüzgarın uğultusunu ninni sayıp kendime,kapatacağım gözlerimi.Aydınlığı kendim karartacak ve yarın gece yine kızacağım karanlığa.O karanlıkta yine tek başıma olacağım biliyorum.Ama belli mi olur yine gelir rüzgar belki,yine şarkılar söyler yarın gece. Yarenlik eder sigaramın ateşine.Geceyle konuşup,rüzgarla coşup sigaramı içerim yine..

Yarın gece...

Yaşam Devam Ediyor

2010-05-26T01:27:00.006+03:00

Elimizde degildi başladık yasamaya...Farkına bile varmadık.Doğmuştuk ve günler yıllara ulaşmak için yogun bir çaba sarf ediyordu...Birde baktık ki ardımıza,ardımıza bakacak kadar büyümüşüz.Dün sandığımız yıllar öncesinde kalmış;şimdi sadece hafızamızda ufak bir yer kaplıyor,biraz sallanınca çıkmak için gün yüzüne...

Ve yasam devam ediyor...

Biz devam ediyoruz yaşamaya,yarından habersiz,bu güne üzülerek,geçmişi düşünerek bazen...Biz yaşıyoruz,hayat yaşlanıyor,hayat yaşlanıyor biz hala yaşamaya devam ediyoruz.Nedenini bilmeden,nereye gittigini,bizi nereye götürdügünü bilmeden hayatın...Bazen ayagımız takılıyor hayat yolunda,sarsılıyoruz,şöyle

bir sendeliyor,yıkılmamak için direniyoruz.Bazen bir dost eli uzanıyor tozun toprağın içinden; tutmak için bizi, bazen hayattan intikam almak için fitili sürekli ateşleyen hırsımız..Bazen hayata yenik düşüyoruz,bazen hırsımıza...

Ve yasam devam ediyor...

Sonbahar rüzgarlarıyla savrulan yaprak misali hayat savuruyor bizi bir oraya bir buraya.Yüzümüzde hala beşiğinde uyuyan masum çocuk sevimliliği var zannederken;birde bakıyoruz ki derin çizgiler konaklamış yüzümüzün en ücra köşesinde..Biz neden yaşıyoruz? Dünya nimetleri için mi? Hani en büyük nimet bizdik dünya için? Hani dünya bizim için vardı? Anne kucağındaki rahatı hiç kaybetmeyeceğimizi sanırdık.Olmuyomus.Haklıymış Türkü Baba; hayat bize yine yalan soylemiş...

Ve yasam hala devam ediyor...

Vizeler Nedeniyle Kapalıyız

2010-04-10T00:21:00.001+03:00

10 - 18 NİSAN TARİHLERİ ARASI.

Bi Ara Bi Adalet Vardı Ne Oldu Ona ?

2010-04-04T23:03:00.002+03:00

Aşk Ve Beşiktaş

2010-03-29T01:34:00.004+03:00

Alen Abi toplumdaki Beşiktaşlılarla ve Beşiktaşlılıkla ilgili bir yazı kaleme almış. O yazıya buradan bakabilirsiniz. O kadar haklı ki, nerdeyse takım sevgimizi etrafımızda paylaşacak kimse bulamayacak duruma gelmişiz.

Bizim kolpa basın tarafından dünyanın en önemli derbilerinden biri diye yutturulmaya çalışılan Fenerbahçe - Galatasaray maçı öncesi sokaklara bakıyorum gerçekten normal bir gün olmadığı anlaşılıyor, akşama derbi var belli. Sorsan takımının ligde kaçıncı olduğunu bilmeyen, tuttuğu takımdan 10 futbolcu sayamayan adam, maç günü bir bakmışsın formasını atkısını almış en fanatik taraftar olup çıkıyor. Hatta bir türlü anlayamadığım bir şekilde Beşiktaşlılar bile formalarını giyip dolaşıyor o gün, ne alakaysa artık. Tabi bu durumu görünce Fenerbahçe - Galatasaray maçlarının Türkiye'nin en önemli spor organizasyonu olduğunu kabul etmek gerekir, ama hiç bir zaman dünya derbisi olmadı o-la-ma-ya-cak ! Bizim basın gaz vere vere sonunda sağcı solcu gibi Türkiye'yi de ikiye böldü Fenerli cimbomlu olarak, bunun dışında kalanlar çokta ilgi çekici gelmiyor insanlara açıkçası, Beşiktaş figüran olmasa da yardımcı oyuncu, Trabzonspor figüran, diğerleri kamera arkası ekibi gibi...

Diyeceğim şu Beşiktaşlı adamın kendine göre kız arkadaş bulması da problem, çıktığın kız zaten futboldan fazla anlamıyor o yüzden ya fenerli ya cimbomlu oluyor. Belki de hayatında hiç maç izlememiş olan kıza gel Beşiktaşlı ol diyorsun sanki daha önce bin tane deplasmana gitmiş bir fanatik gibi, ben takımımı satmam deyip çıkıyor, al başına belayı... İnsanın canı istiyor bir maç günü ikimizde formalarımızı giysek, benim formamın arkasında Deli İbo'nun 19 numarası yazsa onunkinde 03 benimkinde şampiyon yazsa onunkinde Beşiktaş elele maça gitsek, ama yok olmuyor işte... Vay arkadaş !

Yapacak bişey yok kaderimize razı olup başa geleni çekeceğiz. Aynı dertten muzdarip Beşiktaşlı kardeşlerim varsa şu sözle kendinizi rahatlatabilirsiniz.

Herkes Kocasını Bilecek Ulan !

Ne Demiş ? # 4

2010-03-26T00:32:00.004+02:00

Bir bulut geçti üstümüzden, meğerse azicuk radyasyon almişuz...

Kazım Koyuncu

Türkiye'de Bilime Verilen Değer

2010-03-22T17:26:00.003+02:00

Üniversiteler bilim yuvası olarak bilinir. Orada ki her hoca her akademisyen zamanının çoğunu araştırmaya, bir şeyler öğrenmeye ve ortaya yeni şeyler koymak için uğraşmaya ayırır. Ve bunu bir görev olarak değil insanlığa faydalı olmak için yapar. Üniversite’den mezun olan her öğrenci ise artık bir bilim insanıdır ve hayata farklı açılardan bakmayı öğrenmiştir…

Bu yazdıklarım olması gerekenler. Bir de gerçekleri yazalım…

Ülkemizde ki üniversitelerde bilim filan yapılmaz, sadece dünyada olan gelişmeler takip edilir, öğrencilere ezberletilir ve bu bilgilerden sınav yapılır. Akademisyenlerin çoğu üniversite sınavında puanı istediği bölüme yetmediği için o bölüme istemeden gelmiştir. Bilim insanı olmayı insanlığa faydalı olmak için değil hayat garantisi var diye seçmiştir. Onların yetiştirdiği öğrencilerde bilgiye değil nota aç öğrencilerdir. Öğrenciye sana hiçbir şey öğretmeyeceğim ama her sınavdan 90 vereceğim dese itiraz eden çıkmaz çünkü sistem böyle işlemektedir.

Yani bozukta olsa işleyen bir sistem var. Sen şimdi bu sistemin içinden çıkıp ezberci düzene hayır, bilgiyi not için değil bilgi olduğu için istiyorum, yeni şeyler öğrenip kendimi geliştirmek istiyorum ve üniversiteden her alanda tam donanımlı olarak mezun olmak istiyorum dersen sana hoooop fazla ileri gitme derler. Sen kimsin ki basit bir öğrencisin, hayatta senin fazla söz hakkın olmamalı sana ne verirlerse onunla yetinmeyi bileceksin.

Bilimsel konferanslar düzenlenir katılan olmaz, hem niye katılsınlar ki ? bir konferansa katılmadı diye dersten kalan öğrenci olmuş mudur ki ? Öğretici Belgesel gösterileri düzenlenir katılan olmaz, niye katılsınlar nasıl olsa 10 sayfa nota çalışınca bütün derslerden geçiliyor. Araştırma ve inceleme gezileri düzenlenir katılan olmaz, katılıp ta ne yapsınlar yeni yerleri görmeden öğrenmeden de hayat devam ediyor… Tamam bunlara kimsenin destek olmamasını anlarım, aslında anlayamıyorum ama hadi anladım diyelim, peki niye köstek oluyorsunuz ? Konferans salonundan öğrenci kovan zihniyet üniversite de hoca olmuşsa fazla söze gerek yok zaten…

Ondan sonra kendi kendimize konuşup duralım elin gavuru neler yapıyor biz hala yerimizde sayıyoruz diye. Yerimizde saydığımıza dua edelim bence çünkü bu zihniyet değişmediği sürece geri geri gideceğimiz günlerde yakındır. Atatürk’ün şu sözünü de hatırlatmakta fayda var ‘’İlim tercüme ile olmaz tetkik ile olur’’

Hadi hayırlı işler…

Ne Demiş # 3

2010-03-17T02:29:00.004+02:00

Gordon'u nah alırlar !

Kaleci Metin Ve Şifo Mehmet

(Basında Gordon Milne'yi Fenerbahçe'nin alacağı haberleri üzerine)

Beşiktaşlı Mikail

2010-03-15T00:49:00.007+02:00

Hani bize Süleyman Seba'lardan Optik Başkan'lardan miras kalan ve şimdilerde kimsenin ağzından düşürmediği, özellikle Yıldırım Demirören'in çokça sahiplendiği bir Beşiktaş'lı duruşu kavramı var ya, onun ete kemiğe bürünmüş halini gördüm ben bugün.

Beşiktaş'lı duruşu demek; Başına türlü felaketler geldiğinde bile Beşiktaşı düşünebilmek demekmiş, Üzerine giydirilen formanın kutsallığının farkında olup onu öpmek demekmiş, Başbakan'a bile yalakalık yapmadan karşısında dimdik durarak ben Beşiktaşlıyım diyebilmek demekmiş...

Gerçek Beşiktaşlılara selam olsun... Gözlerinden öpüyorum Mikail...

Videoyu buradan izleyebilirsiniz

58

2010-03-11T19:00:00.008+02:00

Bugün günlerden doğum günüm ertesi. Bu yazıyı aslında dün yazacaktım, taslağı da hazırdı ama arkadaşların sürpriz doğum günü tertip etmesiyle o taslak çöpe gitti. Ayrıca bu doğum günümde hayatımda bir ilk oldu, ilk defa bir doğum günümde annem yanımda değildi. Biraz içim burkuldu ama Allahtan kardeşim diyebileceğim dostlarım vardı yanımda.

Doğum günümü kutlayan herkese tek tek tek teşekkür ediyorum. Ama dünkü organizasyonda yayında ve yapımda emeği geçen Ali'ye, Emre'ye, Fatih'e, Mehmet'e, Murat'a Sercan'a, Serdar'a Serkan'a özellikle çok teşekkür ediyorum. Hayatımın en mutlu günlerinden birini geçirdim sayenizde...

Başlıktaki ''58'' ne diye sorarsanız, doğum günümü kutlayan kişi sayısı. Üşenmedim tek tek saydım. Gerek Facebook'tan olsun, gerek mesajla olsun gerekse de arayarak olsun tam 58 kişi doğum günümü kutladı. Şimdi bu 58 sayısından yola çıkarak burdan Devlet Bahçeli'ye bir selam çakmazsak olmaz.

Sivas'ın plaka kodu 58 ve annem bana Sivas'ta hamile kalmış. 5 ve 8 rakamlarını toplarsan 13 eder ve 13 hristiyanlıkta uğursuz sayı olarak bilinir. Ayrıca 8'den 5'i çıkarırsan 3 kalır, çarp 2 ile 6 eder ve 6 benim uğurlu rakamımdır. Ve son olarak 5 ve 8'in toplamı olan 13 numaralı formayı Beşiktaş'ta sevdiğim futbolculardan olan Bobo giymekte. Bu böyle uzar gider ama fazla uzatmaya gerek yok...

Velhasılkelam ömürden 1 sene daha gitti bakalım...

NOT: İsimler Alfabetik sıraya göre yazılmıştır :)

Rüzgar Eken Fırtına Biçer

2010-03-08T03:42:00.006+02:00

26.09.2009 tarihinde Bursa Atatürk stadında ekilen rüzgarın 06.03.2010 tarihinde Diyarbakır Atatürk stadında fırtına olarak biçildiğine hep beraber şahit olduk.

İlk yarıda Bursa'da oynanan maçta Diyarbakırspor takımına ve taraftarına yapılanları izleyelim önce.

Bu videoda izlediklerimiz Bursaspor taraftarının Diyarbakırspor maçında yaptıklarından bir kesit sadece. Bu yapılanlara karşılık kimse Diyarbakırspor taraftarının Bursalıları güllerle karşılayacağını beklemiyordu zaten fakat en azından tepkilerini bu şekilde değilde pankartlarla tezahüratlarla gösterseler diye bir umutta vardı. O zaman insanlar Diyarbakırspor taraftarlarının pisliğinden ve çirkefliğinden değil, uğradıkları haksızlığı en iyi şekilde nasıl protesto ettiğinden bahsedebilirdi...

Tamam Diyarbakırspor taraftarları yaptıklarıyla hepimizi insanlığımızdan utandıracak bir maça imza attılar kabul, peki Bursaspor taraftarlarının yaptığı tezahürattan daha mı az utanmalıydık ? Birkaç yıl önce şehirde etkinlik düzenleyen transseksüellere saldıran, kendi sahasındaki maçlara gelen neredeyse tüm taraftarlara yönelik her türlü tacizi gerçekleştirmekten geri kalmayan bir takımın taraftarının şu noktada konuşması yüzsüzlükten öte bir şey değildir.

Neymiş efendim çağdaş bir ülkede Diyarbakırspor'un küme düşürülmesi gereken bir maçmış. Bursa'da Diyarbakırlı taraftarlara ve futbolculara "pkk dışarı" diye bağrılırken, binlerce kişi Diyarbakıra ırkçı öfkelerini kusarken Bursadaki maçı tatil etmek, Bursayı 3-0 hükmen mağlup ilan etmek kimin aklına geldi ? Irkçılık böyle bir şey işte, çocuk oyuncağı değil. Bir yerde ektiğin nefret tohumu bakmışsın başka bir yerde dallanmış budaklanmış. Önce tohumu ekenler bu olaydan dolayı bir hesap versin sonra hükmen maglubiyeti, küme düşürmeyi konuşursunuz. Normal bir lig" olsa şu olurdu bu olurdu diyenlere de şunu söyleyeyim; Normal bir ligde Bursada yaşanılanlardan dolayı Bursaspor yönetimi çıkar Diyarbakırspordan ve Diyarbakır halkından özür dilerdi. Ayrıca normal bir ligde Ankarasporla birlikte Bursaspor'un kankası, Melih Gökçek'in oyuncağı Ankaragücü de ligden çoktan düşürülmüş olurdu. Normal ligi Diyarbakırspor'a gelince mi hatırladınız. Bu Diyarbakır'ın ilk vukuatı değil diyenlerede cevabım şu olacak bu Bursasporun da ilk vukuatı değil şu videoyu izleyince göreceksiniz.

Çok fazla söze gerek yok. Diyarbakırspor'a terörist muamelesi yapıp, hem de bunda kendini haklı görüp, sonra Diyarbakırda olay çıkmamasını beklemek hayalperestlikten başka birşey değildir. İlk yarı Trabzondaki maçta olay oldu mu, olmadı. Rövanşında ne oldu ? dostça bir maç. Neden Trabzon örneğini verdim ? çünkü toplum tarafından milliyetçi görüşün hakim olduğu düşünülen bir şehrin takımı olduğu için. Yani olaylara etnik çerçeveden bakmamak için, yani bu olayın Türk-Kürt arasındaki değil sadece taraflar arasında bir husumetle alakası vardır.

Aslında kardeş olmak sanıldığı kadar zor değil. Sen bir adım atacaksın, karşındaki bir adım atacak herşey bu kadar basit. Bursaspor stadında Diyarbakırlılar kırmızı dediğinde Bursalılar yeşil deseydi, Bursalılar yeşil dediğinde Diyarbakırlılar beyaz deseydi kötü mü olurdu yani. Ortalık Türkiye diye inlemezmiydi o zaman ? Böyle birşeyin hayal olduğunu düşünenler buraya bir baksınlar.

Ne bu kan davasına değen bir dünya var, ne futbol terörüne. Tekel işçileri etnik kimliğine bakılmaksızın çıkartıldı işten, varsa enerjimiz buralara harcayalım. Gerekirse iş için aş için atalım taşları, hakkımızı vermeyenlerden bu şekilde söke söke alalım. Ama milliyetçilik üzerinden zıtlaşmayı stadlara sokmayalım. Futbol güzel oyundur ama ne endüstriyel hali, ne de siyasi hali, ne de içine terörize edilmiş bir holiganlığın sokulmuş hali güzel değildir. Şu yaşananlara öyle üzülüyorum ki.

Türk-Kürt kardeştir ayrım yapanlar Bursalıdır.

Otobüs

2010-03-06T02:18:00.004+02:00

Yönetmen koltuğunda Tunç Okan'ın oturduğu, 1974 yapımı, bazı sinema çevrelerine göre sürrealist olarak tanımlanan film ''Otobüs...'' Film Türkiye'de gösterime girdiği günün ertesi Türk insanını aşağıladığı gerekçesiyle yasaklanmış ve Türkiye'de her yasaklanan şey gibi bu filmde yurtdışında büyük başarılara imza atmış, pek çok ödül kazanmış.

Film İsveç'e kaçak işçi olarak götürülen, bir otobüs dolusu köylerinden başka bir şehir görmemiş insanın, Stokholm'e vardıktan sonra başlarından geçenleri, şaşkınlığı, çaresizliği, imkânsızlığı, şokları Doğu-Batı ekseninde anlatmaya çalışmaktadır. Anlatmaya çalışmaktadır diyorum çünkü bu konuda çok başarılı olduğunu söyleyemem.

Yönetmen sürrealist bir film çekeyim içinde de biraz hümanizm olsun Şurdan da biraz duygu katalım derken kantarın topuzunu kaçırmış ve bu yüzden film hem yapmacık hemde biraz abartılı olmuş. Film bu özelliklerinden dolayı festival filmi olmaktan ileriye gidemeyen ''Yumurta'' filmini anımsattı bana.

Tabi o yıllarda Tunç Okan'ın sadece ödül almak kaygısıyla böyle bir film çektiğine inanmıyorum, mutlaka anlatmak istediği bir şeyler vardı ama bu filmi örneğin ''Sarı Mersedes'' filmine göre biraz daha zayıf kalmış. Bunu da ilk yönetmenlik denemesi olmasına bağlayabiliriz. Tüm bu olumsuz eleştirilerime rağmen filmin verdiği mesaj doğru olduğu için izlenilmesi gereken filmlerden biri olduğu kanaatindeyim.

7 Sezon Önceydi

2010-03-05T02:51:00.006+02:00

Not: Durduk yere aklıma geldi işte...

Ne Demiş #2

2010-03-03T22:16:00.003+02:00

Beşiktaş için birşeyler yapmak istiyorsanız kimsenin adamı olmayın.

Süleyman Seba

Bazen Bir Fotoğraf Özetler Herşeyi # 2

2010-03-03T21:59:00.003+02:00

Fotoğrafta Alen abi'nin sol bacağının yanında ki kappa formalıyı tanıdınız mı ? ''bursaspor'un teksas grubu lideri selim kurtulan''

Taşlar yerine oturdu mu şimdi ?

:-)

Hayal Kırıklığı

2010-03-03T21:02:00.003+02:00

Manga'nın eurovision şarkısı tam bir hayal kırıklığı. Şarkının ingilizce olduğunu görünce, tamamı Alman lisesi mezunu olan Mor ve ötesi grup elemanlarınıda anmadan geçemedim !

107...

2010-03-03T15:49:00.004+02:00

3 martta dünyaya geldi. Mehmet Şamil'lerin, Hüseyin Bereket'lerin, Mehmet Ali Fetgeri'lerin elinde doğdu.

Çocukluğunun ilk yıllarında bir konağın bahçesinde jimnastikle güreşle uğraştı. Tarih boyunca bir çok olaya da tanıklık etti, Atatürk'le bile tanışma şansına sahip oldu. 7 yaşındayken akaretlere taşındı...

8 yaşındayken Şeref Bey elinden tuttu, büyüttü, futbol oynamayı öğretti. 12 yaşındayken kirasını ödeyemediği için evinden kovuldu. Çanakkale Savaşlarına katıldı, şehit düştü ama ölmedi. Bir öldü Bin doğdu...

Şeref Bey'i kaybedince karalar bağladı, ama bu bir son değil başlangıç oldu. O günden sonra karakartal olarak anılmaya başladı. O ilkti ve ilk olmanın zorluklarını, sorumluluklarını hep hissetti. Yeri geldi tek başına milli takım oldu, yeri geldi göğsünde Ay-Yıldızı taşımanın onurunu yaşadı...

Zorluklarla, yokluklarla geçti yılları ama hiç yılmadı hep mücadele etti. Birçok yere gitti. Edirne'den Kars'a, Asya'dan Avrupa'ya her yeri gördü. Çok saldırıya uğradı, çok yaralandı ama yıkılmadı. O varsa ölüm yok, ölüm varsa o yok...

Onun adı Beşiktaş, Doğum tarihi 3 mart 1903, yaşı 107...

Doğum günün kutlu olsun...

Karşılaştırma

2010-02-28T21:23:00.003+02:00

(Resmin büyük hali için üzerine tıklayın)

Bir kaç ufak şey dışında genel anlamıyla katıldığım bir tablo olmuş. Sadece bariz bir şekilde göze batan Beşiktaş'ın sponsorunun Nokia olması, buna bir anlam vermedim. Halbuki Beşiktaş'ı ben hep Beko ile özdeşleştiririm...

( Tablo; http://rakamla10.blogspot.com/ adrersinden)

Kaldı Geriye Cevapsız Sorular

2010-02-27T01:34:00.005+02:00

Evet bu epey gecikmiş bir yazı olacak. Ne deseniz haklısınız. kardeşim gecikirde bu kadarda gecikir mi yani, hiç yazma daha iyi diyeceksiniz şimdi, adamlar albüm çıkaralı nerdeyse bir sene oldu. Benimde cevabım şu oluyor tabi böyle durumlarda...

Sanane olm blog benim değil mi !

Manga bana göre 2009'un en iyi albümünü çıkarmıştır. İnsan mayıstan şubata kadar sıkılmadan nasıl dinler bir albümü ? gerçekten bunu başaran pek olmamıştı benim üzerimde, gönülden tebrik ediyor saygıyla eğiliyorum önlerinde...

MTV'den ödül almışlar, almamışlar, hiç önemi yok... Bir grubu dinleyip dinlememe hususunda bir kıstas olarak mtv'nin alınması zaten başlı başına bir hatadır. Manga da dahil tüm müzik gruplarında tek bir kıstas vardır, yada olmalıdır; Müzikalite, yani melodilerden müzikal altyapıya ve tonlamalardan, sözcük seçimlerine ve sözlerin niteliğine kadar olan şeyler.

İlk albümü geçiyorum, ama Manga Şehr-i hüzün'de Cartel gibi Türk rapinin mihenk taşlarına selam çakmış, kendi karakteristik müziğini şekillendirmeye başlamış ve sahiden ortaya hem nicelik hem de nitelik yönünden başarılı bir eser çıkartmıştır. Ayrıca Manga'nın bu albümle beraber dinleyici yaş ortalamasını da biraz daha yukarılara çektiğini düşünüyorum.

Albümün çıkış şarkısı olan 'Dünyanın sonuna doğmuşum'' da; Klibinde güzel abimiz Vedat Özdemiroğlu'nun oynamasından da anlaşıldığı gibi toplumsal koşulların kötüleşmesi ve bozuk düzenin daha da bozulmasına bir kayıtsız kalınamama hali var. Takdir ettik... Sözün özü ortaya güzel bir eser çıkarmışlar, mtv ödülü de bu işin kaymağı olmuş. mtv'den günahım kadar hazzetmem lakin kalkıp da saçma sapan ayak oyunlarıyla kazanıldığına da inandıramaz bana kimse bu ödülü....

Şimdi Mikrofonlarımız İstanbul'da

2010-02-22T14:55:00.003+02:00

Mutlu Günler Değerli Seray Severler....

1992-93 sezonunda mutlu sona ulaşacak takım bugün oynanacak iki maçın ardından belli oluyor...
Son haftaya 63 puanla giren Beşiktaş ve G.Saray`dan biri,bu akşam sezonu şampiyon olarak tamamlayacak...
Karakartallar Dolmabahçe`de G.Birliğini konuk ederken,Sarı-Kırmızılıar ise,Ankara 19 Mayıs Stadında,anlı şanlı Ankara Öcüne,
düzeltiyorum Ankaragücü`ne konuk olacak...

İki Takımda şampiyonluk hesapları yapıyor,başka bir deyişle Karakartallar "saf saf" diğer maçtan gelecek skoru bekliyor...
Beşiktaş bugün bu stadda G.Birliği`ni Handeyener...
Rakibi Galatasaray`ın Ankaraya gönderdiği çoraplar ayağına olmaz ise...
Kaleci Zalat bi cavatlık yapmaz,
Elvan Abeyle-GeSe 10 bin metreyi sakatlanmadan koşar ise...
Birde,Sinan Şamil Sam,Kübalı rakibini Almanya`da nakavt ile devirirse 92-93 sezonunun şampiyonu Beşiktaş olacak...

***
Televizyon aynı saatte başlayan iki maçı dönüşümlü veriyor...
Ben Radyodan dinliyorum TRT nin o meşhur dönüşümlü yayınını

İnönü stadyumunda ve Ankara`da maç aynı saatde başlıyor...
Beşiktaş başlama vuruşunu yapmak üzere...
-MİKROFONLARIMIZ ANKARADA
-GOOOOOOLLLL..vs vs vs
MİKROFANLARIMIZ İSTANBULDA
Beşiktaş başlama vuruşunu yapıyor...
-MİKROFONLARIMIZ TEKRAR ANKARADA
-GOOOOOOLLL..vs vs vs
Beşiktaş kendi yarı sahasında hazırlık pasları yapıyor
-MİKROFONLARIMIZ BİRKEZ DAHA ANKARADA
-GOOOOOOLLLL..vs vs vs
Beşiktaş şimdi kendi sahasından çıkıyor
-MİKROFONLARIMIZ TEKRAR ANKARA`DA
-GOOOOOOLLL..vs vs vs

Ankara`daki mikrofon değil,"Pele" mübarek...
Yaklaşık birbuçuk saat böyle geçiyor...
Bir çoğumuz ise Ankara`daki Mikrofonla İstanbuldaki Mikrofon arasındaki 8 farkı bulmaya çalışıyoruz...
Anlıyoruz ki Ankara`da bi Gütshow luk oluyor..

***
Sonra Şiirlere Şarkılara vuruyoruz bir süre...

Bırak beni boğulayım gözlerinin tam içinde
Dibe vurup dağılayım,İhtimaller denizinde...
Bana bir masal anlat Süleyman Baba;içinde Şerefli İkincilikler olsun...

Ardından Şampiyonluk hasreti ile çok çile çekilen yıllar başlıyor.
Bu hasretlik öyle uzun sürüyor ki,adam gibi hassretleri özlüyoruz sonra...
Birileri Fenerbaaze taraftarı oluyor,birileri Gaaaasaray...
Geri kalanlarsa Kontur-Gerilla....
Beynimize usul usul karbonmonoksit yağıyor
Ve biz hala senin şampiyon olabilme ihtimalini seviyoruz
Otobüsle gidilen deplasmanlarda kıçımızda patlayan polis "jop" larını da sayarak...

Şiirlerle Şarkılarla avunuyoruz.
Besteliyor,Söylüyoruz
Ve her G.Saray maçı yaklaştığında
O Şarkıyı mırıldanıyoruz.
Unutmadık Unutmuyoruz.

Şimdi Mikrofonlarımız İstanbul`da....

Erdem Ulus

Ne Demiş ?

2010-02-22T14:41:00.006+02:00

BEN MUHALİF OLDUĞUM İÇİN BEŞİKTAŞLI DEĞİL, BEŞİKTAŞLI OLDUĞUM İÇİN MUHALİFİM !

Eşber yağmurdereli

VENCEREMOS !

2010-02-15T16:22:00.004+02:00

desde el hondo crisol de la patria
se levanta el clamor popular
ya se anuncia la nueva alborada
todo chile comienza a cantar.

recordando al soldado valiente
cuyo ejemplo lo hiciera inmortal
enfrentemos primero a la muerte
traicionar a la patria jamas!

venceremos, venceremos
mil cadenas habra que romper
venceremos, venceremos
la miseria sabremos vencer!

campesinos, soldados, mineros
la mujer de la patria tambien
estudiantes, empleados y obreros
cumpliremos con nuestro deber.

sembraremos las tierras de gloria
socialista sera el porvenir
todos juntos seremos la historia
a cumplir, a cumplir, a cumplir.

fırtına yırtıyor sessizliği
ufuktan bir güneş doğuyor
gecekondulardan geliyor halk
tüm şili şarkılar söylüyor

venceremos venceremos
kıralım zincirlerimizi
venceremos venceremos!
zulme ve yoksulluğa paydos

şili'de halk bugün savaşıyor
cesaret ve aklın gücüyle
kahrolsun halkın katili cunta
yaşasın united popula!

venceremos venceremos
kıralım zincirlerimizi
venceremos venceremos!
zulme ve yoksulluğa paydos

geçmişe ağlamak fayda vermez
gelecek mutlak sosyalizm
yarını bugünden kuracağız
o senin tarihin olacak

venceremos venceremos
kıralım zincirlerimizi
venceremos venceremos!
zulme ve yoksulluğa paydos

Kanla Yıkanan Stadyum

2010-02-13T21:00:00.000+02:00

Hayatta bazen seçimler yapmak zorunda kalabilirsiniz ve bu yaptığınız seçimle bazı şeylerden vazgeçmek durumunda olursunuz...

Salvador Allende... Şili'de seçimle iktidara gelen marksist lider. ABD'nin organize ettiği aşağılık bir darbeye karşı çarpışarak hayatını kaybetti. Tarihler 11 eylül 1973'ü gösterirken başa diktatör Pinochet geçiyordu ve Pinochet’in ilk icraatı, Allende Hükümetinin ileri gelenlerini, sanatçıları, yazarları başkent Santiago’da ki Nacional Stadyumuna kapatıp, işkencelerden geçirip, öldürmek oldu. Dünyanın vicdanlı hükümetleri ve insanları bu olanlara lanetler yağdırırken, gözler başka bir noktaya da çevrilmişti.

1974 Almanya Dünya Kupası Elemelerinde Şili Ve SSCB baraj maçlarında eşleşmişlerdi. İlk maç golsüz sona ermiş, rövanş ise Şili’de oynanacaktı. Şili Futbol Federasyonu maçın Santiago Nacional Stadyumunda oynanması için FİFA’ya başvurmuş, FİFA’da bu başvuruyu onaylamıştı. Rövanşın 21 Kasım’da oynanması gerekiyordu ve Şilili darbeciler, stadyumu kanlardan temizleyeli henüz iki hafta olmuştu. Sovyet Futbol Birliği FİFA’ya başvurarak, Sovyet Milli Takımının, Şilili yurtseverlerin kanıyla yıkanmış bir stadyumda maç yapmalarının insani ölçülere sığmayacağını, maçın bir başka ülkeye alınması için başvuru da bulundu. FİFA alelacele Sovyetler Birliği’ne, ya maça çıkarsınız yada ihraç edilirsiniz kupadan restini çekti. Sovyet Futbol Derneği, FİFA’nın Şilili gericilerin isteğine uyduğunu, yoldaşlarının anılarına karşı ahlaksızlık yapmayacaklarını, Şili’de maç yapmayı reddettiklerini ve FİFA’yı protesto ettiklerini belirten bir açıklama yaparak, tavırlarını net olarak ortaya koydular.

Bu açıklamadan sonra, dünyanın bir çok yerinden Sovyetler Birliği’nin tavrının haklılığı yazılıp çizildi ama SSCB Milli Futbol Takımı, darbeci Şili cuntacılarının oyunlarına gelmediği için, kupadan ihraç edildi. Sporu siyasete alet ediyor diye Sovyetler Birliğini eleştiren FİFA’nın kendisi, değil siyasete ortak olmak, kana ortak olmuştu. Sovyetler her şeye rağmen maçı oynamak istiyordu ama Şili’de değil. 21 Kasım’da Şilili futbolcular sahaya çıkarak, boş kaleye gol atıp, finallere kaldılar. Aslında attıkları gölün, kendi kalelerine girdiklerini sular durulunca fark edeceklerdi.

Tam da bu hengame içinde, gölü kendilerine atıldığının farkında olan biri vardı. Şilili forvet Carlos Caszely, sahaya çıkmak zorunda kalmıştı ama diğer futbolcuların boş kaleye koşu yaptıkları sırada, olduğu yerde durmuştu. Caszely, yanlış yerde, yanlış zamanda olduğunu biliyordu ama o kabus ortamında bundan da fazla yapacağı pek bir şey yoktu. Yıllar sonra Carlos Caszely yaptığı bir açıklamada: “Bu kadar zaman geçmesine rağmen hala yaptığımızın yanlış olduğunu düşünüyorum. Sahaya çıkmasam, başıma her şey gelebilirdi, sahaya çıktığımda ise gözyaşlarımı içime akıtmıştım.”

1974 Almanya Dünya Şampiyonası Finallerine katılır Şili, kadro da Carlos Caszely’de vardır. Daha önceki Dünya Kupalarında kırmızı kart uygulaması yoktur ve ilk kez bu şampiyonada uygulanır. Sanki Caszely, kanla ıslanmış Nacional stadyumuna çıkmayı onuruna yedirememiş gibi, kendini oyundan attırır 67. dakikada. Dünya Kupalarının ilk kırmızı kartını gören futbolcudur Caszely ve tarihin bir cilvesi midir bilinmez, kırmızı kartı gösteren hakem de, darbelerle haşir neşir olan bir ülkeden, Türkiye’den Doğan Babacan’dır...

Şilili yiğit ozan Victor Jara, maçın yapılmak istendiği bu statta işkence edilerek öldürülmüştü. Aşağıda ki dizeleri Nacional Stadyumunda öldürülmeden önce yazmıştı, sağ kurtulan yoldaşları ezberleyip, yazılan bu destanın bize ulaşmasını sağladılar.

Beş bin kişiyiz
Şehrin bu küçük bölümünde
Beş bin kişiyiz
Ne kadar olacağız bilemem
Şehirlerde ve bütün ülkede
Yalnız burada
On bin el tohum eken
Ve fabrikaları işleten
……….
Dehşetti yaşadığım
Ölümüm dehşet
…………
Hiç görmemiştim bu gördüğümü
Hissetmemiştim böylesine yürekten
Tomurcuğun doğacağı anı…

Kırılma Noktası

2010-02-13T16:54:00.000+02:00

Başlığı ekşi beşiktaş'tan apardım kabul ediyorum, hatta içeriği de biraz ordan... Hani bazen öyle maçlar olur ya da maç içerisinde öyle pozisyonlar olur ki tam bir kırılma noktasıdır. Mesela Beşiktaş'ın Samsun maçında gördüğü 5 kırmızı kart, mesela Fevzi'nin Galatasaray maçında ayağının altından kaçırdığı top, mesela şampiyonluğa giderken takımın en iyi oyuncusu Nihat'ın satılması vs. vs... örnekleri çoğaltabiliriz...

Ama aslında öyle bir kırılma noktası yaşamışız ki, yaşarken hiç farkında olmadık ama acısı zamanla aheste aheste çıkmaya başladı. Hatta bir değil 2 kırılma noktası.

Birincisi Süleyman Seba'ya tribünlerin gösterdiği tepki ve Seba'nın tekrar aday olmaması.

15 sene oldu senin süren doldu

Yeter artık Seba artık istifa...

Bu tezahürat hala kulaklarımda yankılanıyor... Yerine gelen Serdar Bilgili ile beraber Beşiktaş'ın çehresi değişmeye başladı. Kurumsallaşma adına önemli adımlar atıldı. Borsaya açılma lafını ilk defa bu dönemde duyduk, borsaya açılmaktan pek bişey anlamasakta açılacağı söylenen BJK TV hepimizi heyecanlandırdı. Ardından da Gerçek taraftar lisanslı ürün kullanır lafları çıktı piyasaya...

O zamanlar Aziz Yıldırım'ın Fenerbahçe'de yaptığı Devrim niteliğindeki değişiklere ayak uyduramamaktan şikayetçi olan taraftar, Serdar Bilgili ile beraber tozpembe hayallar görmeye başladı taa ki 2003-2004 sezonuna kadar... Bu sezon Beşiktaş ilk yarı resmen ligi domine ederek en yakın rakibine 8 puan fark atmış ve namağlup olarak ilk yarıyı tamamlamıştı.

Ve ikinci yarının ilk maçında ki 5 kırmızı kartlı o Samsun maçı... O maçtan sonra Beşiktaşın önlenemez düşüşü başladı. Beşiktaş sezonu 3. bitirirken Serdar Bilgili'de kendisine küfür edildiğini bahane ederek başkanlıktan istifa ediyordu. İşte bizde 2. kırılma noktasını tam bu anda yaşıyorduk...

Serdar Bilgili'den sonra gelen Yıldırım Demirören yönetimiyle birlikte artık Beşiktaş eski Beşiktaş olmaktan çıkacaktı. Bunu o zamanlar anlamadık fakat zaman ilerledikçe herşey orataya çıkmaya başladı.

Saçma sapan yapılan transferler ve yanlış yönetim politikalarıyla kulübün bozulan mali durumunun yanında , Süleyman Seba döneminden alıştığımız Beşiktaşlı duruşunu ağzından hiç eksik etmeyerek içini boşaltan başkanımız, artık Beşiktaş'ın eski Beşiktaş olmayacağını bize kanıtlamış oldu. Bizim bildiğimiz mütevazi, halkın takımı Beşiktaş gitmiş yerine Fenere Cimboma benzemeye çalışan bir takım gelmişti.

Yıldırım Demirören'in başkanlığı döneminde kulübün nerden alınıp hangi noktaya getirildiğini uzun uzun anlatmaya gerek yok. Son umudumuz yapılan kongreydi, Ben Murat Aksu ile beraber gerçekten bir şeylerin değişeceğine inanıyordum. En azından Aksu'nun açıklamaları bana o yönde umut veriyordu. Ama o da olmadı işte... Murat aksu'nun seçimi neden kaybettiğini de anlatamaya gerek yok bence ki o da hepimizin malumu...

Diyeceğim artık ne Beşiktaş eski Beşiktaş, ne de ben artık Beşiktaşı eskisi gibi sevebileceğim. En iyisi bir süre ara vermek, sevgililerin yaptığı gibi. Kimbilir bu ikimize de iyi gelir belki de sevgilim...

Murat Aksu'dan Ne İstiyorum ?

2010-01-28T15:54:00.000+02:00

Hafta sonu yapılacak seçimde her ne kadar çok içime sinmesede Murat Aksu'nun kazanmasını istiyorum. Biz buna halk arasında ölümü gösterip sıtmaya razı etmek diyoruz... Eğer olurda Murat Aksu kazanırsa isteklerim şunlar;

1- Beşiktaş kurumsallaşmasını halletsin, ekonomik anlamda geleceğini garanti altına alsın.

2- Altyapımız makine gibi çalışsın, her sene bir Fabregas, bir Gerrard, iki de sergen çıkarsın.

3- Dünyanın en modern stadı inşa edilsin hem alttan ısıtmalı hem üstten ısıtmalı olsun ama stadda fazla loca olmasın ayrıca stadın adı Şeref bey stadı olsun.

4- Süper lige 5-10 sene ambargo koyalım, bu arada şampiyonlar liginde her sene en az son 4'e kalalım.

5- Yurtdışından süper yetenekli gençler bulup takıma kazandıralım, bu futbolcularla çok büyük başarılar kazanalım, sonra yaşı 27'ye gelince sen yaşlandın deyip üç otuz paraya aldığımız futbolcuları 20 milyon euro'ya Avrupa'ya gönderelim.

6- Şifo Mehmet yeterince tecrübe kazandıktan sonra Beşiktaş'ın başına geçsin, Beşiktaş'la şampiyonlar ligi kupasını kaldırdıktan sonra Barcelona'ya gitsin, yerine de Rıza Çalımbay gelsin.

7- Ve son olarak Fenerbahçe 30 sene daha Türkiye Kupasını alamasın...

Eğer bu saydıklarımı eksiksiz bir şekilde yerine getirirse Murat Aksu benim için iyi başkandır fakat birini bile yerine getiremezse Murat Aksu'yu bu blog'da yerden yere vururum ve eminim bu blogu hergün düzenli bir şekilde takip eden kendisi buna çok üzülür :)

Unutmadık Seni Sakıncalı Piyade...

2010-01-24T04:34:00.005+02:00

Yeniden Doğuş'un Acılı Ve Zorlu Sürecine Hazırız !

2010-01-14T03:39:00.006+02:00

Kartallar, kanatları ve kuyrukları geniş, bacakları tüylü, iri yırtıcılardır. 2–3 yılda ergenliğe ulaşırlar. Uçuşta sıkça dönerek yükselirler. Ormanlar ve dağlarda yaşarlar. Kaya girintilerinde ve ağaçlarda yuva yaparlar. Kartallar tek eşlidir. Yaşamları boyunca eş değiştirmedikleri gibi her yıl aynı yuvayı kullanırlar. Yuvaları genellikle kolay ulaşılamayacak yerlerdedir.

Kartallar, kuş türleri içinde en uzun yaşayanlardandır. 70 yıla kadar yaşayan kartallar vardır. Ancak bu yaşa ulaşmak için, 40 yaşındayken çok ciddi ve zor bir karar vermek zorundadırlar.

Kartalların yaşı 40′a vardığında pençeleri sertleşir, esnekliğini yitirir ve bu nedenle de beslenmesini sağladığı avlarını kavrayıp tutamaz duruma gelir.

Gagası uzar ve göğsüne doğru kıvrılır. Kanatları yaşlanır ve ağırlaşır. Tüyleri kartlaşır ve kalınlaşır. Artık kartalın uçması iyice zorlaşmıştır. Dolayısıyla kartal burada iki seçimden birini yapmak zorundadır;

Ya ölümü seçecektir. Ya da yeniden doğuşun acılı ve zorlu sürecini göğüsleyecektir.

Bu yeniden doğuş süreci, 150 gün kadar sürecektir. Bu yönde karar verirse, kartal bir dağın tepesine uçar ve orada bir kaya duvarda, artık uçmasına gerek olmayan bir yer bulduktan sonra, burada gagasını sert bir şekilde kayaya vurmaya başlar.

En sonunda kartalın gagası yerinden sökülür ve düşer. Kartal bir süre yeni gagasının çıkmasını bekler. Gagası çıktıktan sonra bu yeni gaga ile pençelerini yerinden söker çıkartır. Yeni pençeleri çıkınca kartal bu kez eski kartlaşmış tüylerini yolmaya başlar.

5 ay sonra kartal, kendisine 20 yıl veya daha uzun süreli bir yaşam bağışlayan meşhur “Yeniden Doğuş” uçuşunu yapmaya hazır duruma gelir...

İşte bizim içinde bulunduğumuz durum da bundan ibaret. Önümüzdeki günlerde yapılacak kongrede ya ölümü seçeceğiz ya da yeniden doğuşun acılı ve zorlu sürecini hep beraber göğüsleyeceğiz.

Umarım sağduyulu kongre üyeleri Beşiktaşımız için yeniden doğuşu seçerler. Varsın Beşiktaş 5-10 sene şampiyon olmasın ama bize özlediğimiz Beşiktaşı geri versinler...

Neşeli Hayat

2010-01-10T18:48:00.008+02:00

Hergün geçtiği mağazanın önünde günlük 40 lira yevmiyeyle 12 saat ayakta duran adamı farketmeyenler bu filmi izledikten sonra ikiye ayrılır; Birincisi orada ki adamın da bir yaşam serüveni olduğunu hatırlayarak çıkanlar, ikincisi ise boş gözlerle ee ne oldu şimdi diyenler... Çok güzel hareketler programında sürekli izleyicilere sorduğu ana fikri filmde bu kez Yılmaz Erdoğan kendisi söylüyor; Utanacağımız şeyleri sahipleniyor, sahipleneceğimiz şeylerden utanıyoruz...

Cezmi Baskın'ın kızın babasını, Metin Keçeci ve Hamdi Kahraman'ın abisini canlandırdığı sahne gerçekten çok başarılıydı ama orada çok benzer bir sahneye sahip olan Çöpçüler Kralı filmine bir selam çakmak, güzel bir gönderme yapmak hoş olabilirdi...

Filme gülmekten öleceğiz düşüncesiyle giderseniz çok büyük hayal kırıklığına uğrarsınız benden söylemesi, Filmin adıyla konusu oldukça güzel bir ironi barındırıyor. Noel baba kıyafetli afişlerle ve Neşeli Hayat adıyla sunulan bir filmden böyle bir dram çıkması çok güzel olmuş. Bide söylemeden geçemeyeceğim bu adama hüzün çok yakışıyor...

İroni demişken Noel baba kıyafeti içindeki Rıza'nın diğer Noel babalara cümleten selamün aleyküm demesi ve diğerlerinin hep bir ağızdan aleyküm selam demesi de insanı gülümseten sahneler arasında. Şirket içi eğitim için yöneticinin yorumu da süperdi; Daha çok anlayan arkadaşlar, daha az anlayan arkadaşlara anlatsınlar.

Filmin repliği ise şudur bence;

- İçince herşey hallloluyor mu ?

- hiç birşey hallolmayınca içiliyor...

Neşeli hayat çalışanlarının telefonlarınun şımarık melodisiyle çalmasıda güzel bir ayrıntı olmuş. Sonuç olarak Cem Yılmaz filmlerinin içinde Hokkabaz ve Herşey Çok Güzel Olacak neyse Yılmaz Erdoğan filmleri içinde de Neşeli Hayat odur...

Filmde ne mutlu ne de acı bir son var, sadece hayat akıp gidiyor ve kanımca filmin en anlamlı sahnesi filmin sonunda beliren görüntüydü; Arka planda patlayan havai fişekler ve önde gecekondu mahallesi... yani sonuç olarak ''Çocukların inandığı yalanlar esasında gerçek...''

Yarım somunun var mı ?
Birde küçücük evin
Kimsenin kulu kölesi değil misin
En neşeli hayat senin...

ÖMER HAYYAM

Yaşamak Gibi Birşey Seni Sevmek

2010-01-07T02:47:00.005+02:00

Elimi uzatsam dokunacak kadar yakınken, bana aramızda uçurumlar varmışçasına uzak olmak düşüyor, senin gözlerine bakarak gülmek varken bana boynumu çevirmek düşüyor...

Sende farkında mısın, o kadar temiz bir aşk ki bu, ben bile şaşırıyorum bazen hatta hiç olmadığı kadar şaşkınım ve birazda hassasım bugünlerde. Senin yanındayken beni görenlere selam bile vermiyorum, aklımda sen, dilimde sen varken insanları görmez oluyor gözlerim...

Ey aşk sen adama neler yaptırırsın... Böyle geceleri oturup liseli gençler gibi sevgili'nin hiç bir zaman okumayacağı yazılar yazdırır, bağıra çağıra söylemek istediğin şeyleri içinde saklatırsın...

Son zamanlarda bir tarafım kırılgan bir hal alıverdi, artık ağlamak daha mı kolay ne ? Birşey var: Senin sesini duymadan yapamıyorum artık. Yaşamak gibi birşey seni sevmek. Öyle umarsız bazen. Öyle yapayalnız kalmak gibi, Hasretini içine akıtmak gibi, sevdiğini söylerken bir kere bile duraklamamak gibi...

Yaşamak gibi birşey seni sevmek, durgun sularda balık avlamak yahut elinde olta kalakalmak gibi. Hâsılı sana yakın olmak değil seni sevmek, olsa olsa seni özlemek gibi birşey....

Bazen Bir Fotoğraf Özetler Herşeyi...

2010-01-06T19:58:00.005+02:00

Bilmiyorum Asuman bilmiyorum...

2010-01-05T01:20:00.003+02:00

-Beni artık sevmiyorsun öyle mi ?

- Seni seviyorum da, seni sevmeyi eskisi kadar sevemiyorum. Hani eskiden seni sevmenin, birbirimizi sevmenin yeşil gevrek bir tadı vardı, seni güldürmenin lezzeti damağıma yerleşir orda mutlu mesut yaşardı.Yani bişey olduğu vakit, ilk bunu koşayım gideyim Asuman'a söyleyeyim tarzında bir haberci telaşı olurdu.

-Şimdi ne oldu peki ?

-Bilmiyorum Asuman bilmiyorum... Kalbim bir kuyunun dibindeki suyun içinde nefes almaya çalışan bir gariban. Yukarı tırmanmaya çalışıyor, ama ne yapsın, kuyunun duvarları düz, kuyunun duvarları ıslak...

-...

Anketten Çıkan Sonuç;

2010-01-03T20:47:00.006+02:00

Gözden uzak olan gönülden de uzak olur;

Delgado'nun devre arasında takıma katılacağını varsayarak yabancı kontenjanını boşaltmak için takımdan kim gitsin diye yaptığım anketten hiç beklemediğim bi sonuç çıktı, oranlar şöyle;

Tello = %10

Bobo = %10

Fink = %6

Tabata = %46

Delgado = %3

Holosko = %23

Tello'nun Beşiktaş'a yaptığı katkı tartışılmaz hatta yaşım itibariyle Beşiktaş'ta gördüğüm en iyi sol açık diyebilirim, bide Münch vardı ama Tello Beşiktaş'ın şampiyon kadrosunda olduğu için bir adım öndedir benim için. Tello'nun, Münch'ten bir artısıda kullandığı müthiş frikikler. Ama Beşiktaş'taki bütün kaliteli yabancılara yapılan muamele bu sezon Telloya da yapılıyor. Adama misyonunu doldurdun sen git artık deniliyor nerdeyse (Diğer örnekler için bknz; Pancu, Ronaldo vs...)Bence takımda kalması gereken adam...

Bobo... Mösyö Tigana'nın bize hediyesi. İlk geldiği zaman koskoca Beşiktaş'ın yaptığı transfere bak diye kızsamda Babamla beraber stad da izlediğimiz Kayserispor-Beşiktaş maçında babamın bu çocukta iş var, çok hareketli, forvet dediğin böyle olur demesiyle ısınmaya başladığım adam. Zaten o sezon ve daha sonraki sezonlarda gösterdiği performansla kendini yeterince kanıtladı. Hatta bi ara Brezilya milli takımına bile seçildi, her ne kadar maçta oynamasada ben daha önce Türkiye'de gösterdiği performansla milli takıma seçilen başka bir Brezilyalı hatırlamıyorum. Bence bu adamı iyi bir fiyata satmanın zamanı geldi ama ben daha Yıldırım Demirören yönetiminin kar ederek bi futbolcu sattığını hatırlamıyorum (Carev istisnadır...)

Fink... Her ne kadar bizleri heyecanlandıracak bi transfer olmasada geçen sezon Bundesliga'da gösterdiği performansı bilenler takıma çok faydalı olacağından eminlerdi. Daha ilk geldiğinde nedendir bilinmez adı gönderilecekler listesindeydi ama Alman disiplininde yetiştiğinden midir artık nedense moralini bozmadan her hafta futbolunun üzerine koyarak ilerledi. Düz adam diyorlar ama bazen attığı ara paslarla Sergene selam göndermeyide eksik etmedi. Fenerbahçe maçında attığı muhteşem golle de yerini iyice sağlamlaştırdı. Umarım uzun yıllar Beşiktaş'a hizmet eder...

Tabata... 8 Milyonluk adam... Beşiktaş'a alınmasını en çok istediğim adamdı, 2 sezon önce Beşiktaş'ın defansını tek başına hallaç pamuğu gibi attığını hala dün gibi hatırlarım. Yalnız Yıldırım Demirören yönetimi normal transfer yollarıyla değilde, bir kurtarıcı gibi sarıldıkları için bu adama doğal olarak Gaziantepspor yönetimide 2-3 milyona alınabilecek adamı 8 milyona iteledi Beşiktaş'a... Anketten çıkan sonuca göre herkesin gitmesini istediği adam. Ben hala Tabata'nın iyi futbolcu olduğunu düşünüyorum, Delgado'dan fazlası var eksiği yok. Mustafa Denizli biraz daha şans verse kendini göstereceğini düşünüyorum ama Denizli hiç şans verecekmiş gibi durmuyor. Eğer Delgado bu takıma dönecekse, gidecek futbolcular için benimde oyum Tabata'ya. Hem en azından böyle bir transfer fiyaskosuna imza attıkları için belki kongrede eli zayıflar Yıldırım Demirören yönetiminin, Tabata'nın Beşiktaş'a faydası da bu olur...

Delgado... Yeni kurtarıcımız... Oynarken kimsenin istemediği, oynamadığı zamanlarda niye oyanmıyor dediği, enteresan bi adam. Anketten çıkan sonuçta aynen yukarıda yazdığım gibi, sadece %3 oy almış. Yani herkes Delgado'yu tekrar takımda görmek istiyor. Bakalım 2. devre takıma girecek mi, girerse neler yapacak ? Yalnız umarım Delgado bu takıma girince tekrar kaptanlığı ona vermek gibi bi hata yapmazlar. Bu takımın kaptanı İBRAHİM ÜZÜLMEZ'DİR...

Anket'ten çıkan en enteresan sonuç Holosko oldu bence. Tabata'dan sonra en çok gitmesi istenilen adam Holosko oldu. Gerçekten taraftar böyle düşünüyorsa bu vefasızlıktır bence ama ben çoktan beri sesi soluğu çıkmadığı için gözden uzak olan gönülden de uzak olur'a bağlıyorum. Düzelip tekrar takıma girdiğinde hepimizin gönlünü çalmayı bilecektir eminim...

1 Yılın Muhasebesi

2009-12-31T18:04:00.012+02:00

Galiba ben yeterince iyi yaşayamıyorum, aslında nasıl iyi yaşanır onu da tam bilmiyorum. 5 metrekarelik odamdan pek dışarı çıkmadığım için hayata devamsızlıkta yapıyorum. Koskoca bir yıl boyunca ''düş''e dokunur hiç bir şey yaşayamadım sanırım. Ama önümüzdeki sene bi gömülecem ki hayata ve aşka kaldırabilene aşk olsun...

Nerede, nasıl, ne zaman, kiminle mutlu olunur acaba bilen var mı ? Gitmediğim yerleri yapmadığım şeyleri düşünüyorum bazen. Bazende ''kayda değer birşey yoktur'' deyip atlıyorum günleri, ertesi güne geçiyorum hemen, yaşayacaklarımı hep bir sonraki güne bırakıyorum, bazende kendimi yaşayamayacak kadar yorgun hissediyorum...

Hayatta ne yaşarsam yaşayayım, gözüm hep başkalarının hayatlarına takılıyor, hayata konsantre olamıyorum ve her sabah bir gün eksik uyanıyorum ömrümden. Hiç bir zaman kafamdaki insan olamadım, sanki bu hayat benim değil başkasınınmış gibi yaşıyorum, zaten herkes ağzına kadar başkası dolu. İçimde hiç kötülük yok bu çok kötü...

Bir dönem hayatımın kapıları sonuna kadar açıktı, o ara hayatıma kaç kişi girdi hatırlamıyorum. Aslında çok mutlu olunabilecek sote yerler biliyorum ama gidemeyecek kadar yorgun hissediyorum kendimi. Şişman biriyim ama kilomla ters orantılı olarak hayatta pek ağırlığım yok. Üçün birini alırken bile ikilemde kalıyorum bazen. Öldüğümde neleri yaşamış, neleri yaşamamış olayım bilmiyorum.

Bu benim dünyadaki ilk tecrübem, galiba o yüzden genç futbolcu muamelesi görüyorum. Bütün güzel kızları kapmışlar, bütün güzel konuları önceden konuşmuşlar, Bütün pozisyonlarda sevişmişler. Kim olarak öleceğimi bilmiyorum, hayata zevk verdim mi bilmiyorum, tanrı beni böyle kullanarak ne yapmaya çalışıyor onu da bilmiyorum, ama yine de elimden geleni yapıyorum.

Havuç

2009-12-30T23:13:00.004+02:00

Çocuklar duymasın dizisinin havuç'u yani nam-ı diğer Furkan Kızılay oyunculuktan sonra müziğe de el atmış. Şimdi düşünüyorum bu havucun yaptığı doğru mu ? bana göre değil. Yani oyunculuktan sonra illa ki bu piyasanın içinde olacağım benim okumakta filan gözüm yok, ya bi dizide oynamalıyım olmadı bi albüm çıkarıp ne yapıp edip medyanın ilgisini üzerime çekmeliyim tavrı hoş değil...

Amma velakin, gel gelelim dinlediğim ''aşksın sen'' şarkısı gerçekten mükemmel olmuş. İtiraf edeyim bu satırları istemeye istemeye yazıyorum. Şu an içimden bu çocuk müzikten ne anlar, zaten şarkısı da şurdan çalıntı, klip berbat olmuş gibi şeyler yazmak geliyor ama bu resmen haksızlık olur. Abi adam bildiğin güzel şarkı yapmış, güzel yorumlamış yani kasmaya gerek yok...

Hele klip tek kelimeyle muhteşem diyebilirim. Klip çekmemişler, resmen kısa film çekmişler. Yani anlayacağınız adam güzel bi iş çıkarmış ortaya bizde oturup hazmedelim işte...

Sıradışı Bir Yönetmen ''Zeki Demirkubuz''

2009-12-26T19:32:00.003+02:00

Onun filmindeki karakterler hayata 1-0 yenik başlar. Mesela ''masumiyet'teki'' Bekir, sevinmek için sevmemiştir, Uğur'da alayına gider ve Zagor'un peşini bırakmaz. Karakterler gol yesede, kontrataklarla gol aramaya devam ederler. İşte bu yüzden Masumiyet filmini Beckett'in şu sözleriyle bitirir;

''Hep denedin, hep yenildin. Olsun yine dene, yine yenil, daha iyi yenil''

Zeki Demirkubuz aslında filmlerinde Beşiktaş'ı da anlatır. Hatta bir röportajında söylediği şu söz herşeyi özetliyor;

''İnanç geliştirebildiğim tek şey Beşiktaş''

Zeki Demirkubuz'un Beşiktaş'lı olma hikayesini kendi cümlelerinden okuyalım...

Çocuktuk, top oynardık. Yırtık, patlak, içine paçavra basılmış toplarla koşup dururduk tarlalarda. Çamurda, tozlu arazilerde, yaban otlu çimenliklerde... Günün birinde bir top gelirdi mahalleye. Siboblu, sarı güzel lastikten içliği olan. Dışı boyasız parçalı meşin. Makinayla dikilmiş, dikişleri güven veren bir top gelirdi mahallemize... Lastikçi el pompasıyla özenle sişirirdi topumuzu. Hem överdi hem havasını basardı. Basıldıkça pompa, büyürdü top, yusyuvarlak olurdu. Denerdi şöyle eliyle yerde zıplatarak. Dimdik sekerdi top yukarıya doğru, sağa sola kaymam şut atanı aldatmam der gibi. Sibob bağlanır, ülük meşinin altına gömülürken heyacan, umut ve sevinç son noktaya gelirdi. Biraz sonra Rıfkı’nın arazisine gidilecek, biraz sonra takımlar kurulacak, biraz sonra mahallede maç yapılacak... Ama o son anda hep biri çıkardı öne. Şöyle şişmanca, gözlüklü, kırmızı yanak, büzük dudaklı. Hep bir memnuniyetsizlik yüzünde. Bu çocuk hiç mutlu olmazdı. Züccaciyeci Vehbi'nin oğlu, Aziz mi, Adnan mı bişeydi adı... Bu çocuk bizi hep aşağılardı. Yukarıdan bakardı, bıdı bıdı hep bişeyler mırıldanırdı. Bu irice, güzel kazaklı, mahalledeki tek spor ayakkabılı çocuk topun sahibiydi ve Fener'liydi...

Benim adım Zeki'ydi, öbür kavruk arkadaşımın adı Ahmet. Ama o bize hep kara derdi. Ahmet'i arada bir affeder kaleye geçirirdi ama beni hiç sevmezdi, hiç affetmezdi. Kara derdi, sen dışarıya... Ne Ahmet, ne öbür arkadaşlarım Vehbi'nin oğluna hiç itiraz etmezdi. Takımlar yapılır, kaleler kurulur, oyun başlardı. O sarı içlikli, dışı boyasız makina dikişli top bir öbür kaleye uçardı bir Ahmet'in kalesine. Yağmur da yağardı bazen, çocuklar yağmurda top oynardı. Çocuklar yağmurda mutlu, çocuklar yağmura hiç aldırış etmeden ıslanırken ben uzaktan onlara bakar hayaller kurardım. Niko'yu düşünürdüm, Sanlı'yı, Vedat'ı düşünürdüm. Ama en çok da kör Tuğrul'u. Kör Tuğrul'a hayrandım, hastaydım...Cikletlerden çıkan fotoğraflarını kimse beğenmediğinden ben yerlerden toplardım...

Sonunda bir gün dayanamadım, gözlüğü okulda yakaladım. Bak gözlük dedim o topla ben de oynayacağım, senin takımını istemiyorum zaten, zaten iyi oyuncuları seçiyorsun, gol yiyince değil diyorsun, atmadığın golleri yazıyorsun, bari karşı takımda oynayayım, oynatmazsan topunu keserim dedim. Nah kesersin dedi bana, iyi o zaman dedim. O gün bir bıçak aldım evden. Kale arkasındaki yokuşa gidip bekledim. Top auta ilk gittiğinde de yakalayıp kestim. Hem de ülüğünden, hem de bir daha tamir olmamacasına...

O günden sonra böyle çok top kestim. İçim yana yana çok top patlattım. Kırmızı yanaklı, büzük dudaklı çocukları çok ağlattım. Çok da dayak yedim ama, çok şikayetçi geldi kapımıza.. Ben böyle böyle büyüdüm, oyuna böyle dahil oldum. Böyle böyle karardım, böyle Beşiktaş'lı oldum...

Bana Old And Wise'ı Çal

2009-12-26T17:22:00.005+02:00

Senaryosunu ve yönetmenliğini Çağan Irmak'ın yaptığı, başrollerini Erkan Can ve Derya Alabora'nın üstlendiği, insanın içini titreten, tüylerini diken diken eden ve "dünya biz sıradan insanlar için umutların tükenmediği bir yer" diyen kısa metrajlı film; ''Bana old and wise'ı çal''

Sevgiye, aşka, ölüme, yaşama, birilerine adanmış şarkılara, ve anıların en yüce tarafının, anıların içinde kalan o "diğerlerinin" yaşamlarına kaldıkları yerden devam edebilir oluşuna dair kırılgan, naif bir kısa film... Gecenin bir yarısı radyo dinletebilir insana bu film...

Annenin "artık gülmüyorsun, artık gülmüyorsun sadece başını eğiyorsun","uyanmalısın! dışarıda insanlar yaşıyor; uyanmalısın!" diye inlemesi, evin sessizliğinden yakınmasından tutun da Oğuz'un tek şikayetinin gece çalışıp gündüz uyumak olduğunu söylemesi, kendi yalnızlığına rağmen radyo yayının başındaki umut verici konuşması, bekçi amcamın çay demlemesi, "hanım kızım" derken ki sesi ve filmin son sahnesi ! ufacık bir sahnede onca karşıt duygunun anlatılması. hepsi tam on ikiden vuran sahneler...

Şiddetle tavsiye edilir. Ve '' Yanlızlar saatinin sonuna geldik...''

Old And Wice...

Kime Niyet Kime ''Kastanyet''

2009-12-26T04:44:00.004+02:00

Bir arkadaşın tavsiyesiyle tanıdığım amatör grup ''kastanyet...'' Öğrendiğime göre Ankaradaymış bu grup. Aslında arkadaşımın ilk dinlettiğinde ayıp olmasın diye dinledim ama duyduğum seslere inanamadım nerdeyse. gerçekten o kadar başarılılar ki son bir haftadır gece gündüz bu grubu dinliyorum. Hatta bana bu grubu tavsiye eden arkadaşım bile yeter artık başka şarkıcı yokmu durumuna geldi...

Kastanyet'i kendi ağızlarından dinleyelim bide...

Kastanyet grubu, Orçun ve Serdar'ın Abi herkesin bir grubu var. Bizim neden olmasın ? şeklinde kafalarında beliren bir olgu ile kuruldu. : ) 1997 yılında lisede tanışan Orçun Güngör ve Serdar Pamukoğlu zamanla aralarındaki arkadaşlığı ilerletip lise yılları boyunca çok fazla şey paylaştılar.

Herşey Serdar'ın bir Klasik Gitar Alması İle Başladı :

Serdar'ın o yıllardaki gitar öğrenme hevesi gerçekten taktire şayan idi :) Herkes gibi O da; Dağlar dağlar, Fabrika kızı falan çalıyor ve tabiî ki duyduğu seslere kendisi de inanamıyordu. Orçun da Serdar'ı hayranlıkla izliyor ve hiç olmazsa sesiyle eşlik etmeye çalışıyordu.

Hadi Kayıt Yapalımmmm!!

Yıl 98 falan.... O zamanlar ev bilgisayarlarının çoğunda Windows 95 yüklü. Çünkü daha piyasaya henüz çıkan Windows 98 hem çok yeni ve karmaşık hem de her bilgisayar kaldıramayacağı bir işletim sistemi idi. Ve bilirsiniz Windows'un 1 dakikalık kaydedicisi.. İşte kollar sıvandı ve Serdar; Hadi Orçun ben çalayım sen söyle! dedi. Oluşan kayıta bir de eko verdik mi... Aman Allahım ! Biz neyiz böyle yaa. :) Duydukları seslere kimse inanamıyordu (şimdi size dinletsek ya kaçarken düşer bir tarafınızı kırarsınız ya da gülmekten nefessiz kalır çatlar ölürsünüz) Ve veee Orçun'un sesinin güzel olduğu artık bir sır değildi.

Yıl 2000 Orçun bilgisayar aldı, hem de ses kartı en kralından

Artık ses kayıtları 1 dakika dan fazla yapılabiliyor hatta üstüne derinlik ekleyip bir kaç gitar ve vokal daha girilebiliniyordu. Dinledikçe gaza geliyor gaza geldikçe de yeni kayıtlar yapıyorlardı. Profesyonel miyiz neyiz ! Sonraları iş daha da büyüdü. Artık Serdar ve Orçun bazı fan clubların forumlarına katılıyor buluşmalar düzenliyor oralarda gitar çalıp şarkılar söylüyorlardı. Ve derken... Ver elini sahneler...

İlk sahne deneyimi :

Artık Orçun ve Serdar hazırdı ve kendilerini sahne denen ve o mübarek tozu yutulduğunda artık iflah olmayacak platformda da göstermek istiyorlardı. Nitekim beklenen teklif de gelmişti. Bornova / Küçük parkta Dolan da Gel (şimdiki adı Serano) Cafede bir program yapacaklardı. 4 kişilik bir grupla ilk sınavlarını verdiler ve ilk tecrübeye göre gayet iyiydi(2001) . O grup çeşitli nedenlerden ötürü dağıldı ama Serdar ve Orçun iyi bir ikili olarak yollarına devam ettiler. Bir çok cafe-bar ve yazlık mekanlarda sahne aldılar.

Kastanyet :

Artık ciddi bir grup kurulmak isteniyordu ve tarz da belliydi. Flamenko- pop yapacaklardı. Önce tarzlarını sevebilecek ve klasik gitara gönül vermiş sağlam bir solocu bulmak lazımdı. Günler boyu internetten yapılan araştırmalar sonucu artık hayatlarının devamında ciddi bir yer tutacak olan Hakan'la tanıştılar (2004). Hakan kusursuzdu ! Hatta Hakan çalarken diğerleri mutluluktan (ya da saygıdan) çalamıyorlardı. Hakan iyi bir müzisyen olduğu kadar da çok iyi bir dosttu. Kısa zamanda çok şey paylaştılar. Grup kurulduktan bu tarafa sabit kalan tek üçlü olmayı başardılar. Perküsyon, davul ve bassist'ler birer kere değişmek durumunda kaldı. Daha sonra yine internet aracılığı ile Emrah ve Hasan'a ulaşıldı (2006).Ve grup ismi bu aralarda belli oldu ; "Kastanyet". Artık onlar da bizden biriydi. Ve ikisi de çok düzgün, ağır kanlı ve kaliteli karakterlere sahip insanlardı. Son olarak iki davulcu deneyiminden sonra nihayet bu müzik tarzını benimsemiş tek düze ve sert rock ritimlerinden arınmış çok sağlam tuşesi olan Burak imdadımıza koştu (Nisan 2007). Artık tam kadro ve kendinden emin bir grup olan ''Kastanyet'' karşınızdaydı.

İzmir ve Aydın'da bir çok konserler verdiler ve çok farklı aktivitelerde çok güzel işler çıkardılar. ''youtube'' isimli sitenin açılması ile de ciddi anlamda internet dünyasında ve gerçek hayatta isim yapmaya başladılar.

Gelecekte Kastanyet...

Tabiî ki gelecek neler getirir bilinmez. Fakat Kastanyet, yoluna son derece emin adımlarla ilerliyor. Her bir çalışma bir öncekinden daha profesyonel ve daha keyif verici oluyor. Grup elemanları ise birbirlerinden son derece memnunlar. Maddi kaygılar ve kişisel çıkarlar gözetmeksizin sadece müzik yapıyorlar. Kastanyet'e dostluk ve müzik hayatları boyunca başarılar.....

Kastanyet'ten iki güzel parça...

Benim Adım Orman

2009-12-23T23:18:00.006+02:00

Şebnem Ferah’ın merakla beklediğimiz 6'ncı albümü “Benim Adım Orman” müzik marketlerdeki yerini aldı.

Çıkış ve ilk video klip şarkısı “Yalnız” olarak belirlenen, sözleri ve müzikleri Şebnem Ferah’a ait 12 şarkının yer aldığı “Benim Adım Orman” albümü, 6 aylık stüdyo çalışması sonucunda tamamlanmış.

Şebnem Ferah’a önceki albümlerinde olduğu gibi klavyelerde Ozan Tügen, gitarlarda Metin Türkcan, bas gitarda Buket Doran, davullarda ise Aykan İlkan eşlik ediyor.

Önümüzdeki günlerde kliplendirilecek “Yalnız” şarkısının yönetmen koltuğunda Ömer Faruk Sorak oturacakmış.

Albümde yer alan şarkılar ise şu şekilde;

1. Merhaba

2. Benim Adım Orman

3. Yalnız

4. İstiklal Caddesi Kadar

5. Eski

6. Mahalle

7. Ateşe Yakın

8. Serapmış

9. İnsanlık

10. Bazı Aşklar

11. Uçurtma

12. Eski 2

Ne diyelim şükür kavuşturana...

Başımız Sağolsun

2009-12-22T17:01:00.002+02:00

20 aralık 2009 tarihinde oynanan Trabzonspor-Fenerbahçe maçının ardından, Ankara'ya dönerken Samsun-Tekeköy'de geçirdikleri trafik kazası sonucu dört kardeşimiz hayatını kaybetmiştir.

Sevdikleri renkler uğruna kilometreler kateden Bünyamin Kahriman, Serhat Kırkayak, Ahmet Muhammet Demirel ve Mesut Keleş kardeşlerimizin ruhları şad olsun. Kederli ailelerine sabırlar dileriz.

Başımız sağolsun.

Arkeologsanız !..

2009-12-12T15:37:00.013+02:00

Arkeologsanız, 50 küsür derece sıcaklığı daha sabahın ilk saatlerinde hissedeceğinizi bile bile her sabahın 5′ inde uflayıp, puflamadan yataktan enerjiyle dolu olarak uyanırsınız.. Çünkü Arkeoloji bir aşktır..

Arkeologsanız, toprak başka görünür size, şiirdir aslında toprak, dizelerini çözmeniz gereken..

Arkeologsanız, mermer aslında bir tanrıçadır, gözlerine baktığınızda ne zaman ve kimin yardımıyla doğduğunu söyler..

Arkeologsanız, yere düşen peyniri yıkamaya bile gerek duymazsınız; yer topraktır, toprak şiirdir, şiir tarihtir, tarih burada olma sebebimizdir..

Arkeologsanız bir sürü kitap içinde boğulursunuz, aslında boğulan kitaptır, o anlatırken siz yaşarsınız..

Arkeologsanız hissedersiniz, mantık kurarsınız, karşılaştırma yaparsınız ama en çok hissedersiniz..

Arkeologsanız heyecanla ne çıkacağını beklediğiniz sondaj kazısında foseptik çıksa bile yıkılmazsınız..

Arkeologsanız mikyası, metreyi başka kavrarsınız elinizde, o sizin gözünüzdür yanınızdan ayırmazsınız..

Arkeologsanız umduğunuzu değil, bulduğunuzu yersiniz..

Arkeologsanız yeni böcek türleri tanırsınız, biyolog değil arkeologsunuzdur ama herhangi bir tehlikeye karşı arazideki tüm böcek türleri hakkında geniş bir döküman edinirsiniz..

Arkeologsanız akşam şişmiş ayaklarınızla bulduğunuz, dokunduğunuz ilk yere uzanırken uyuyakalırsınız..

Arkeologsanız rüyanızda bile arkeologsunuzdur..

İRONİ

2009-12-10T14:31:00.004+02:00

Keşke Almanlar Yenilince Bizde Yenik Sayılsaydık

2009-12-09T14:38:00.005+02:00

Dün akşam zaten Avrupa'da yolumuza devam edeceğimize dair en ufak bir umudum yoktu. Yıllarca hep öyle olmamışmıydı zaten, ya son dakika golleriyle yıkılırdık ya da haber beklediğimiz diğer maçtan gelen skorla havlu atardık yarışa. Dün akşam'da kafamda senaryoyu yazmıştım biz cska'yı 1 ya da 2 farklı skorla yenecektik, ama Wolsburg-Manu maçından gelen Manu galibiyeti haberiyle yine Avrupaya veda edecektik. Ta ki maç kadrolarını görene kadar sürdü bu düşünce.

Fakat Mustafa Denizli'nin 8 (yazıyla sekiz) defansif oyuncudan kurulu kadrosunu görünce hemen yanımdaki arkadaşa sordum beraberlik bize yetiyor mu yoksa ? Eğer bize beraberlik yetmiyorsa ve kendi sahanda oynuyorsan bu kadronun hiç bir mantıklı açıklaması olamaz. Maç başladıktan sonra futbolcularda sanki benimle aynı düşüncedelermiş gibi, nasıl olsa Manu Wolsburgu yener boşuna kasmaya gerek yok der gibi bir futbol oynadılar. İşin enteresan tarafı Wolsburg-Manu maçı 1-1 giderken futbolcularda hiç bir kıpırdanma yokken Manu 1-3 öne geçtikten sonra bizimkiler sanki yeniden bi şans doğmuş gibi daha hırslı oynamaya başladılar.

Velhasıl kelam dünkü kadroyu gördükten sonra tek isteğim Almanlar yenilince bizde yenilmiş sayılalım oldu. Çünkü kendi sahanda mutlak galibiyet gereken bir maçta 8 defansif oyuncuyla çıkıyorsan zaten şampiyonlar ligi gibi bir yerde yerin yok demektir. Ama keşke dünkü maçta iyi kötü bir galibiyet alsaydıkta Wolsburg'un yüzünden yarışa havlu atsaydık. O da olmadı malesef.

Neyse döndük yine kendi ligimize... Benden tüm Beşiktaşlılara gelsin;
Yine bana hüsran, bana yine hasret var
Yine bana esmer günler düştü...

Beklentisiz Sevmeyi Denediniz mi ?

2009-12-06T18:55:00.003+02:00

Beklentisiz sevmeyi denediniz mi ?
Hiç beklentisiz sevdiniz mi ?
Yani "bugün telefon etmedi" demeden, şu an nerede acaba ? diye kendi kendinizi yemeden, yaş günümü hatırlayacak mı acaba ? diye bir beklenti içine girmeden...
Sevdiniz mi hiç?
Onun, size ait olmadığını kabul edip, onu özgür yaşamı ile sevmeyi denediniz mi ?
Yanındaki erkek arkadaşına aldırmamayı öğrenip ama aldırmıyormuş gibi yapmadan, gerçekten aldırmadan, bitecekse biter, bunu ben değiştiremem, beni sevmeyi bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi, diye düşünüp, onu yersiz kıskançlıklarla boğmaktan ve kendinizi yıpratmaktan vazgeçebildiniz mi hiç ?
Hiç beklemeden çalan bir kapıda, onu karşınız da görmek ne güzeldir bilir misiniz ?
Beklemediğiniz bir anda hediye almak en sevdiğinizden...
Ve beklemeden gelen bir "seni seviyorum" mesajının tadına varabildiniz mi hiç ?
Siz istediğiniz için değil, o istiyor diye yapıldı mı tüm bunlar ?
Ve beklentisiz sevmenin tadına varabildiniz mi hiç ?
Bugün beni hatırlamadı yerine, hiç beklemiyordum senin geleceğini diyebilmek ne güzeldir oysa...
Onu boğmadan, kendinizi boğmadan sevebilmek ne güzeldir...
Sahiplenme duygusundan uzak, sevmenin, sevilmenin tadına varabildiniz mi hiç ?
Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile kendi kendinizi ask çıkmazında kaybedeceğinize, hiç beklenmeyen bir demet çiçekle mutlu oldunuz mu ?
Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...
niye aranmadım diye düşünüp kendi kendinizi yiyeceğinize, hiç beklenmedik bir seni özledim mesajı ile aşkı yakalayın..
Beklentisiz sevin...
Ben, beklentisiz seviyorum...
O, sizin sevgiliniz olduğu için değil.
Ona tapulu malınız gibi, çantanız, arabanız gibi davranma hakkınız olduğunu düşünmeden.
Onu sevdiginiz, onun da sizi sevdiği için sevin...
Sevgiye karışan beklenti denen illeti hemen silin aşkın ak sayfalarından...
Göreceksiniz ki, o zaman aşk, başka bir güzel...
Göreceksiniz ki, o zaman sevgili, daha bir romantik...
Göreceksiniz ki, o zaman sevmek ve sevilmenin damaklarda biraktığı tat, yıllanmış şarap gibi,
beklenti zehrine karışmadan bir baska döndürüyor insanın başını...
Ben, beklentisiz seviyorum...
Onun nerede oldugunu merak etmiyorum...
Beni bugün neden aramadı diye geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlarda...
Gelecege dair hayallerim de yok zaten...
Ben, sevgiyi yaşıyorum...
Onun yanımda olduğu anlar o kadar degerli, o kadar kıymetli ki... gerçekleşmemiş ve
gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları...
Beklentisiz seviyoruz...
Sevdiğimiz için seviyoruz...
Hayalsiz, geleceksiz, beklentisiz...
Anlık seviyoruz...

Deneyin... Beklentisiz sevmeyi deneyin bir gün...
Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız...

Pazar Bir Ticaret Masalı

2009-12-03T23:46:00.003+02:00

İngiliz yönetmen Ben Hopkins'in çektiği, başrollerinde Tayanç Ayaydın ve Genco Erkal'in oynadığı film ''Pazar bir ticaret masalı''

Film 45. Altın Portakal film festivalinde en iyi film, en iyi erkek oyuncu, en iyi senaryo ve en iyi kostüm ödülünü aldı. Tayanç Ayaydın'ı ilk defa bir sinema filminde izledim ve izlerken ulan oyuncu böyle olur dedirtti bana sık sık. Genco Erkal'ın oyunculuğunu zaten anlatmaya gerek yok, şimdi onu burda eleştirmeye kalksam beni baştan oyunculuk kariyeriyle ezer !..

Film genel anlamda güzeldi ama gene de birşeyler eksikti sanki. Baktığım zaman oyunculuklar süper, müzikler güzel, (bu arada müzik demişken Rojin'in filmin bi sahnesinde dizlerinde mihram uyurken söylediği türkü müthişti) senaryoda öyle ama bişey eksik işte.

Bana göre filmdeki diğer problemde sahneler arası geçişlerde ekranın kararması. İlk seferlerde filmin ilk yarısı bitti sandım sonra alıştım ama o geçişler her seferinde beni benden aldı, filmden kopardı nerdeyse. Filme bu yüzden mi ısınamadım desem bu da çok basit olur, filmdeki o eksikliği bi türlü bulamadım gitti, bulan varsa beri gelsin.

Ayrıca filmdeki oryantalist sahneler filme ayrı bir güzellik katmış ama tam ''ulan film şimdi başlıyor'' derken filmin bitmesi insanı bi boşluğa düşürüyor sanki (bu mu acaba filmdeki eksiklik ? yok yok bu da değil galiba.) Sonuç olarak izlenmesi gereken bir film olduğu kanaatindeyim.

Filmden en aklımda kalan şeyler ise müzikler oldu. filmin bir sahnesinde çalan ''Her akşam vodka rakı ve şarap'' şarkısının videosuyla yazımıza son verirken yeni sinema yorumlarında buluşmak üzere esen kalın :)

Şampiyon Beşiktaş

2009-12-02T01:25:00.002+02:00

Senaryosunu güzel abimiz Vedat Özdemiroğlu'nun yazdığı, Yönetmenliğini Şirin Soysal'ın yaptığı kısa film; ''Şampiyon Beşiktaş''

Vedat Okyar'ın anısına yapılan film fanatik Beşiktaşlı babayla hasta oğlunun hikayesini anlatıyor... Buyrun izleyin...

Çıldırın Renkli Köpekler # 2

2009-12-01T20:21:00.003+02:00

Beşiktaş'ım sen ne kadar büyüksün ki, çekemeyenleri çıldırtmaya, midelerinde hazımsızlık yaratmaya devam ediyorsun. ilkine buradan bakabilirsiniz.

Türk basınının usta kalemlerinden (!) Hıncal uluç "Gençlerin oynadığı Manchester'ı yenmenin adı nasıl 'Tarih yazmak' oluyor! Futbolumuz bu kadar mı zavallı!" buyurmuşlar. o habere de buradan bakabilirsiniz.

Hıncala hiç cevap vermeden manchester'in Beşiktaş maçındaki kadrosunu ve bazı özelliklerini yazıyorum...

Foster: Bu sene ligde 8, Şampiyonlar Ligi'nde 2 maçta forma giymiş. 4 defa İngiltere Milli Takımı'nın kalesini korumuş. Değeri 3 milyon Euro.

Gary Neville: Kulübün efsane oyuncularından. Bu sene ligde 3, Şampiyonlar Ligi'nde 4 defa forma giymiş. 85 kez milli olmuş. Değeri 3.5 milyon Euro.

Brown: Ligde 6, Şampiyonlar Ligi'nde 3 defa forma giymiş. 22 defa İngilitere Milli Takımı'nda oynamış. Değeri 9 milyon Euro.

Vidic: Ligde 8, Şampiyonlar Ligi'de 4 defa forma giymiş. 44 defa Sırbistan Milli Takımı'nda oynamış. Değeri 35 milyon Euro.

Rafael: Bu sene 2 defa forma giymiş. Değeri 4.2 milyon Euro.

Gibson: 2 defa ligde, 1 kez de Şampiyonlar Ligi'nde oynamış. 7 defa İrlanda Milli Takımı'nda oynamış. Değeri 1 milyon Euro.

Anderson: 7 defa ligde, 4 defa Şampiyonlar Ligi'nde oynamış. 8 defa Brezilya Milli Takımı'nda oynamış. Değeri 22 milyon Euro.

Obertan: 3 defa ligde, 2 defa Şampiyonlar Ligi'nde forma giymiş. 10 kez Fransa U-21 takımında oynamış. Değeri 3 milyon Euro.

Park: 3 defa ligde, 2 defa Şampiyonlar Ligi'nde oynamış. 81 defa Kore Milli Takımı'nda oynamış. Değeri 12.5 milyon Euro.

Macheda: 2 defa ligde, 2 defa Şampiyonlar Ligi'nde oynamış. 3 defa İtalya U-21 Milli Takımı forması giymiş. Geçen sene attığı kritik gollerle Manchester'a şampiyonluğu getirmişti. Değeri 1.5 milyon Euro.

Wellbeck: Sakat olmasına karşın 2 defa ligde, bir defa Şampiyonlar Ligi'nde oynamış. 4 defa İngiltere U-21 formasını giymiş. Değeri 1.8 milyon Euro.

Bu kadroya Manchester'in C takımı diyeni Allah taş eder. Beşiktaş'ın başarısını küçümsemek bir yana bu resmen Manchester'li futbolculara hakarettir...

Bi de şöyle bir durumda var Manchester yedek kadroyla çıktı da Beşiktaş tam kadro mu çıktı ?
Beşiktaş'ın eksiklerine bi göz atalım isterseniz; Sivok, Holosko, Delgado, Tabata, Nobre... Hangisine 11 oyuncusu değil diyebilirsiniz ?

Ayrıca maç içinde İbrahim Toraman ve Tello sakatlanmış, zorunlu olarak oyuncu değişiklikleri yapmışız. Neden bunlar hiç gündeme gelmiyor ?

Ve hatta ayrıca şunu da diyebiliriz; Beşiktaş Batuhan, İbrahim Kaş, Erhan Güven, İsmail Köybaşı Uğur İnceman gibi yedek oyuncularından kurulu kadrosuyla Manchester'i Old Trafford'da yendi. Neden olaya bu açıdan bakmak hiç aklınıza bile gelmiyor ?

Hepsinin nedenlerini hepimiz biliyoruz... Beşiktaş'ım sen bu renklileri çıldırtmaya devam ediyorsun ya hala çok büyüksün ve hep büyük olarak kalacaksın.

Türk Spor Camiasına...

2009-11-26T02:37:00.002+02:00

Ben Demiştim

2009-11-21T23:18:00.003+02:00

Ben demiştim demeyi normalde pek sevmem ama bu sefer ben demiştim demekten dört köşe oluyorum :))

Bu Beşiktaşın sağı solu belli olmaz !

Ben demiştim

:))

Buyrun Size Beş !

2009-11-20T21:45:00.003+02:00

Gürel Yurttaş'ın haziran 1995 basımlı "Kartal'ın Pençesi" adlı kitabından;

Ligin ilk yarısında Beşiktaş – fenerbahçe maçından birkaç gün önceydi. Sarı – lacivertli takımın teknik direktörü Todor Veselinoviç ilginç bir demeç verdi:

“Gönlümde beş yatıyor. Şu Beşiktaş’a beş gol atmak en büyük dileğim ve hedefim.”

Beşiktaşlı futbolcular haberi okuyunca şaşırdılar. Veselinoviç’in parmakları ile beşi gösterdiği fotoğrafa baktılar. İçlerini hırs kaplamıştı.

Tarih 6 ocak 1990’dı. Yer fenerbahçe stadı.

Veselinoviç’in demeci Beşiktaşlı futbolculara doping etkisi yapmıştı. Siyah - Beyazlı takım fenerbahçe maçına fırtına gibi başladı. Daha 4. dakikaydı, Wilson kafa ile perdeyi açtı. Beşiktaş tribünleri ayaktaydı, fenerbahçeliler ise şokta.

8. dakikada Oğuz eşitliği sağlayınca sarı – lacivertliler umutlanmışlardı. Ama bu gol de durduramadı kartal’ı.

19. dakikada Ali bir kez daha Beşiktaşlı taraftarları sevince boğdu: 2-1.

Herkes ikinci yarıda fenerbahçe’nin baskılı oynamasını bekliyordu ama boşuna... Çünkü Beşiktaş, adeta veselinoviç’in dediğinin gerçekleşmesi (!) için çabalıyordu.

52. dakikada yine Ali sahnedeydi: 3-1.

59. dakikada bu kez Metin’in vuruşunda top ağlarla buluştu: 4-1.

71. dakikada usta golcü Feyyaz vardı bu kez sahnede: 5-1.

Maçtan sonra Beşiktaşlı futbolcular kendilerine sorulan sorulara sadece şu yanıtı verdiler:

“Veselinoviç’in gönlünde beş yatıyormuş, işte buyursun beşi.''

Bugünde toplumda oluşan genel kanaat fenerin Beşiktaşa fark atacağı yönünde. İddaa bile feneri favori göstermiş. O yüzden bu maçı hatırlatmakta fayda var diye düşündüm...

Dip Not: İnternette bu maçla ilgili ne bi tane video ne de bi tane resim bulabildim. Bu da bana çok enteresan geldi...

Nerede O Eski Beşiktaş

2009-11-19T16:09:00.004+02:00

Bu eskiler sadece bana mı bambaşka geliyor, yoksa hepimiz özledik mi ? Bilmiyorum, şu videoyu izlerken nerdeyse gözlerim doldu. Sahada şimdiki gibi Beşiktaşın paralı askerleri değilde, semtin çocukları var sanki...

Metin, Ali, Feyyaz, Rıza, Sergen gibi Beşiktaş'ın özkaynak düzeninden yetişen çocuklar, Şifo Mehmet, Ertuğrul, Mutlu, Recep, Oktay gibi Beşiktaşlılığı iliklerine kadar hissedenler ve yanlarında Madida, Ferdinand, Amokachi, Yankov gibi iddiasız ama kaliteli isimler...

Beşiktaşı ben ilk böyle hatırlıyorum ve itiraf edeyim ki ben o Beşiktaşı seviyorum. Bu yaptığım bazen bana ihanet gibi gelsede ne yapayım bugün bi atom karınca Rıza'nın bi sarı fırtına Metin'in bi şifo Mehmet'in yerine koyacak bi tane adam bulamıyorum...

Babam bana eski futbolcuları anlatarak sevdirdi Beşiktaşı, Şimdi ben düşünüyorum benim çocuğum olsa kimi anlatacam diye şu kadrodan. Eskilerin yerini tutmasada bizim jenerasyonun anlatacağı 100. yıldaki şampiyonluğu getiren kadro olur herhalde, onları anlatırım bende...

Günümüzdeki futbol yönetciliğiyle biraz zor görünsede bi ihtimal daha var. Batuhan, serdar, Necip gibi gençlerin yıllarca Beşiktaş formasıyla başarıdan başarıya koşmaları ve efsane olmaları. Ama dediğim gibi bu zihniyetle çok zor görünüyor o da...

Kendi Kendini Tatmin Eden Adam

2009-11-17T18:57:00.008+02:00

Meriç Tunca'nın bugünkü yazısı; Hazretleri demişki ''dünya yüzünde ne kadar başarılı Türk varsa hepsi fenerbahçelidir'' hatta bu tartışma su götürmez bir gerçekmiş ve bide isim sıralamış, isimlerde şunlar;

Fazıl Say..
Turgut Özal..
Sakıp Sabancı..
Uğur Dündar..
Hidayet Türkoğlu..
Mehmet Okur..
Mustafa Koç..
Kadir İnanır..
Beyazıt Öztürk..
Ve Acun Ilıcalı..

Bu isimleri saydıktan sonra bir adım daha ileri giderek başarılı fenerbehçelilere örnek olarak Atatürk'ü göstermiş.

Tabi bu yazıyı okuyunca aklıma direk şu soru geldi; madem başarılı ve işinde iyi olan Türklerin hepsi fenerbahçeli de o zaman sen niye fenerbahçelisin meriçciğim ?

Hadi onuda geçtim şu benim sayacağım isimler niye fenerbahçeli değil

T.C Cumhurbaşkanı Abdullah Gül

Pakistan eski devlet başkanı Pervez Müşerref

T.C eski Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer

T.C. eski Cumhurbaşkanı Süleyman demirel

TBMM eski başkanı Hikmet Çetin

T.C eski Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli

Yılmaz Erdoğan

Zeki Demirkubuz

Feridun Düzağaç

Rahmi Koç

Bu isimlerin hepsinin de ortak bir özelliği var; hepside Beşiktaşlı... Ve sadece aklıma ilk gelenleri yazdığım bu listedeki isimlerle senin yazdığın isimler kıyaslanmaz bile...

Ayrıca Atatürk'ün hangi takımlı olduğuna buyur buradan bir bak bence.

Amacım 5 yaşındaki çocuklar gibi senle sidik yarıştırmak değil, sen yazdın diye yazdım bende başarılı Beşiktaşlıları. Yoksa bunun sadece sana yakışan bir davranış olduğunun farkındayım. Aynı takımı tuttuğun ünlülerle övünmek !..

Bir de Beşiktaşlılara sapık demişsin, bende sana diyorum ki sapık olmak fenerli olmaktan daha iyidir...

Yıllardır gazetelerde fener amigoluğu yapıyorsun ama sorsalar herkesin ağzından düşürmediği gibi sende ilkeli gazetecilik lakırdıları edersin, zaten ilkeli gazetecilik lafını özellikle senin gibiler ağzından hiç düşürmezler.

Ama ben biliyorum ki senin kadar bu memlekette sana gazetelerde köşe verenlerde suçlu. Ama elimizden birşey gelmiyo ne çare...

Dı İmam

2009-11-13T21:07:00.003+02:00

Yönetmenliğini İsmail Güneş'in yaptığı, Senaryosunu Ömer Lütfi Mete'nin yazdığı film Dı (the) İmam...

Film Malatya'nın Darende ilçesinin bi köyünde geçiyor. Hani bazen bişeyi çok yapmak istersenizde yapamazsınız ya, yani çabalamasanız kendi kendine olacak ama çabaladıkça dibe vurursunuz ya bu filmde öyle işte. Film toplumsal bi mesaj vermeye çalışmış aslında ama olmamış işte...

Aslında senaryo güzel, hatta bence bu konu başka bi oyuncu kadrosuyla (bazı oyuncular hariç) başka bi yönetmenle ve başka bi mekanda çekilse çok güzel olabilirmiş, ama şu haliyle hiç olmamış.

Filmin bi sahnesinde başrol oyuncusunu makyajla yaşlandırmışlar ama ne yaşlandırma. Hayatımda ne makyaj yaptım ne de yaptırdım ama filmi izlerken dedim ki bu makyajı ben yapsam daha iyi yapardım...

Bi de filmde çok gereksiz ayrıntı var. Mesela köyün delisi filmde hiç bir özelliği olmamasına rağmen nerdeyse başroldeki Emrullah karakteri kadar görünüyor. Hele o motor sesi yokmu izleyiciyi filmden soğutuyor resmen baştan sona kadar hor hor hor bi motor sesi...

Neyse daha fazla uzatmadan bu filmi izlemezseniz çok şey kaybetmezseniz diyerek noktalayalım...

Çok Güzel Hareketler Bunlar

2009-11-13T00:34:00.011+02:00

çArşı grubunun düzenlediği kan bağışı organizasyonlarından dolayı, Kızılay genel merkezi tarafından çArşı grubuna şilt ve teşekkür yazısı gönderilmiş.

Bu tür sosyal sorumluluk projelerinin devam etmesi ümidiyle...

Çok Güzel Hareket Diyenler ?

Sensiz Geçen Günlerin !..

2009-11-10T21:05:00.001+02:00

Salkım Hanımın Taneleri

2009-11-09T21:30:00.004+02:00

Salkım hanımın taneleri Yılmaz Karakoyunlu'nun aynı adlı kitabından uyarlama 1999 yapımı bir filmdir. Varlık vergisi ve Aşkale toplama kampını konu almasından dolayı bir dönem Türkiye gündemini epeyce meşgul etmiş. Tabi o yıllarda ben daha çocuk sayılacak yaşlarda olduğum için ne bu konulardan haberim vardı, ne de filmi izlemiştim.

Ama geçen gün filmi izledikten sonra, filme nasıl hayran olacağımı şaşırdım. konunun işlenişine mi hayran olsam, filmin rejisine mi hayran olsam, oyunculuklara mı hayran olsam bilemedim...

Filmde yer alan Zuhal Olcay, Kamran Usluer, Uğur Polat, Hülya Avşar, Zafer Algöz, Derya Alabora, Güven Kıraç gibi oyuncular bir kez daha gözümde devim devim devleştiler.

Film Türk sineması adına alışılagelmişin dışında bir hikayeyi ele almıştır. Hikaye bazı kesimlerin tepkisini toplasada akıl ve vicdan sahibi her insanın yüreğini sızlatacak bir hikayedir...

Hele Zafer Algöz'ün Niğde şivesiyle konuştuğu şu replikler unutulmazlarım arasına girmiştir;

-elini uzadacan ooğlum uzadıb alacang
-tabii ki fiski
-saoolasın löön sayende bi tükan saabı olduk
-bu dünyanıng günahları hep bağa mı yazılacağh lann

Bide filmle ilgili 2 video paylaşalımda filmi izlemeyenler videoları izleyip film hakkında biraz fikir sahibi olsunlar !..

Taraftar Yok Pankart Var !

2009-11-07T22:33:00.002+02:00

PEKİ TARAFTARINI DÖVDÜREN BAŞKAN BEŞİKTAŞ'LI OLABİLİR Mİ ?

HARCASAKTA GENÇLİĞİMİZİN YARISINI, SENİ TERKEDENİN ANASINI...

2009-11-04T15:05:00.005+02:00

Sen o sahaya çıktığında seni o formalar içinde görmek,
Her seferinde sanki yıllardır göremediğim sevgilimle buluşmak gibi...
Lakin artık kendimi çocuğunu hasta ruhlu bir öğretmene teslim etmiş gibi hissediyorum
Yeter artık yıldırım Demirören !
Neyse...
Olsun be ne olacaksa olsun,
Harcasakta gençliğimizin yarısını, seni terkedenin anasını...

Hala ve Yitirmeden İnancımı

2009-10-31T22:21:00.004+02:00

Rüzgar esiyor sert sert, yüzüme doğru ve gözlerimden akan yaşlar savruluyor rüzgarla birlikte...

Rüzgarla birlikte anılarda uçuşuyor yüreğimden kaçmak istercesine. Artık söylenen hiç bir sözün anlamı yok.

Ruhum uzaklara gitmek istiyor, çok uzaklara ama yapamıyor, hapsolmuş kapısına kilit vurulmuş sanki, çaresizliğe mahkum.

Gün yerini geceye bırakıyor ve sessizlik çöküyor her tarafa, aydınlık yok oluyor ve acılar üzerime üzerime gelmeye başlıyor...

Haykırıyorum içimden, ben kaybetmeye mahkum değilim, gelirim üstesinden hayatın, tüm engelleri aşarım, herşeyimi kaybetsem bile tek bir umut için yaşarım ve severim şu küçücük yüreğimle yine...

Hiç birşey umrumda değil, sevgisiz yok olurum ben. Sevgiye tutkun bir kalp var benim bedenimde. Hırçın dalgaların çarpa çarpa kayaları parçaladığı gibi içimdeki sevgileri büyütüyorum bende inatla ve yitirmeden inancımı.

Ve sen... Gözlerin gecelerimi aydınlatıyor ve ben senin gözlerini hayal ederek seviyorum hayatı. Tutunuyorum yeniden hayata ve tüm varlığımla.

Şu küçücük yüreğin yapabileceğinin en iyisini yapıyorum; Seni hala seviyorum...

Şehit Futbolcu !

2009-10-30T14:31:00.006+02:00

Fikret Güvercin 23 yaşında amatör futbolcuydu. Forvet oynuyordu. Müthiş yetenekliydi.

Gelişmiş kas-beyin koordinasyonu hem sahada harikalar yaratmasını sağlıyordu hem de geçinmek için yaptığı işte...

Koca iş makineleri eli ayağı gibiydi. Bir yanı kepçe, bir yanı delici o dev yengeçlerde operatördü.

O gün yine erken kalktı. Anasının hazırladığı azığı yanına aldı. Mis gibi bir ekmek ve bir parça helva vardı naylon poşette.

Yaşadıkları yere ve imkanlara göre iyi bir öğle yemeğiydi. O doğduğunda kurulmuştu beldeleri.

Teröre karşı “devlet-millet el ele” projesine ilk koşan ve savunması kolay olsun diye mezralardan, köylerden toplanıp adeta bir kale oluşturan 7860 kişilik ailenin bir bireyiydi Fikret.

Hep tehlikedelerdi. Ama alışmışlardı.

Futbol sanki bir bayraktı onlar için... “Buradayız, yaşıyoruz, bizi yıldıramazsınız” bayrağı.

Toprak yola çıktı. Şantiyeye giden tankere el etti. Şöför İsmail’in yanına kuruldu.

Hafta sonundaki maçı düşünüyordu belki.

Belki evlenmeyi.

O okuyamamıştı, ama aynı takımda oynayan 17 yaşındaki küçük kardeşi Reşit’in okumasını istiyordu. Hatta futbolu bırakıp okumasını.

Korucu babasının maaşı yetmez diye evlenmemiş ve ailesine katkı yapıyordu Fikret.

Yüzündeki efendilik yüreğinden geliyordu.

Hem sahada hem küçük yaşam alanında bir numaraydı.

Ve ecele gidiyordu tankerin şöför mahallinde. Kucağında ekmek-helva, kafasında hayaller-umutlar. Ekmek kadar kutsal, helva gibi tatlıydı o son dakikalar.

Tam on beş kilometre sonra ruhunu teslim etti. Ön teker hainlerin sinsi mayınına değmişti.

Bir yalım, bir gümbürtü, yırtılan çeliklerin sesi ve ölüm.

Patlamayı duymuş muydu acaba? Bedenini yakmadan önce alevi görmüş müydü? İnsan parçalanırken ne hissederdi ?

Kalpleri parçalanan anası, babası ve beş kardeşi tahmin edebilirdi ancak.

Yer Şırnak... Uludere’ye bağlı Şenoba beldesi.

Fikret, Şenobaspor’un forvetiydi.

Şenoba’nın içinden geçip uzanan Hezil Suyu’nun sınıra sıfır mevkiinde Siyah Kaya Barajı’nda görevliydi. Silopi tarafındaki Siyah Kaya Taburu ile Uludere tarafındaki Kayatepe Taburu arasındaki uçurumdan usul usul akan Hezil... Ve ona bir barajla gem vurmaya çalışan Devlet...

İşçilerden biriydi Fikret.

Rezil katillerin kurbanlarından biri.

Ne ölüsü, ne dirisi asla Habur’dan gelen ve otobüsün üzerinden el sallayanlar kadar hürmet görmedi. Asla onlarınki gibi gıcır gıcır spor ayakkabıları olmadı.

Can verdi; Baros’un tarak kemiği kadar önemsenmedi.

Tıpkı Ağustos sıcağında bir minibüs içinde mayına kurban giden dört hemşerisi gibi.

O kimin şehidi şimdi?

Devlet’in mi, işçilerin mi, futbolun mu?

Futbol bu mu? “Su şişesini kim attı, kim kimin ayağına bastı” kadar mı?

Bir futbolcunun vefatı sadece büyük kentlerde mi önemli?

Forveti olmadığı için Mahalli Lig’e katılması zor gözüken Şenobaspor kimin takımı peki?

Niye hiç kimse başsağlığı maili bile yollamadı?

Başkan Hüzeyin Ebuzzeydoğlu kimin başkanı? Nuri Kara kimin hocası? Sayıları 14’ten 13’e düşen futbolcular kimin?..

Fikret hem futbolcuydu hem eşkiyaları durduran bir aileye üyeydi hem de ülkesine hizmet yolunda hayatını kaybetti. Yetmedi mi?.. Dram mı istiyorsunuz; trajedi mi?.. Yardımcı hakemin kafasından akan kanın yüz misliydi Fikret’inki.

Heyhat... Güvercin kadar bilinmedik oldu Fikret’in yaşamı da ölümü de.

Bize gelince...

Neler yapmadık ki bu Cumhuriyet için!

Ölen askerlerin künyeleri ağaç olmuş Kızılcahamam’ın ortasına dikilmiş... Fikret gibiler, o ağacın altındaki çimenler. Sayması mümkün değil.

Benim Penceremden Beşiktaş'lılık

2009-10-18T21:30:00.002+03:00

Beşiktaş'lılık ;

Siyah” kelimesini duyduğum her an içimden “Beyaz” diye haykırmaktır

Başarının ya da büyüklüğün kupaların sayısında olmadığının bilincine varıp, “Şerefiniz ile oynayın, hakkınız ile kazanın” diyebilmektir

En kötü günlerde bile omuz omuzayız diye bağırıp, hiç tanımadığım adamlar ile kenetlenip takımımı desteklemektir

Cebimdeki son para ile maç bileti alıp, gün boyunca aç kalmaktır

Tribün şovu yapıyoruz diye geçinip, ellerine verilen boyalı kartonları kaldırıp indirenlerin yerine, gerçekten görsel şovu yapan tribünün içinde bulunmaktır

Herkesin kendi kendine imparatorluk ya da cumhuriyet ilan ettiği yerde, tüm tribünleri kırmızı beyaza boyayıp üzerine “Türkiye Cumhuriyeti” yazmaktır

Takımımızın en önemli maçlarından birinde gol olduğu anda, Beşiktaş diye bağırmadan önce “şehitler ölmez vatan bölünmez” diye haykırmaktır

Çubuklu formaların içinde bizimkinin farklı bir yerinin olduğunu düşünmektir

Gittiğimiz deplasmanlarda bazen bir avuç bile kalsak, rakip seyircinin oturup bizi seyrettiğini görmektir

Kendi takımınızın lehine bile olsa, bariz bir hakem hatasında “Eyyamcı Hakem” diye bağırabilmektir

Futbolun sadece futbol olmadığını anlayıp, toplumsal sorunları çözmek için eylemlerde bulunmaktır

Takımınızın armasına bakıp, içindeki Türk bayrağını gördüğümüzde gururlanmaktır

Yeni yapılan bir tezahüratı dinlerken oturup ağlamaktır

Biz seni sevinmek için sevmedik” derken bunu anlamayanlara içten içe gülmektir

Bazen annemizi, bazen sevgilimizi ekip, sevdalısı olduğumuz takımımızın maçına gitmektir...

Gün kenetlenme günüdür... Yoksa yıllarca boşuna mı bağırdık ''İşte biz kötü günde hep omuz omuzayız'' diye...

Okyanustaki Küçük Gemi

2009-10-12T20:51:00.005+03:00

Sanki uçsuz bucaksız bir okyanusta küçücük bir gemiyim, bazen çok büyük fırtınalar atlatan bazen durgunlaşan ve durgunlaştıkça yeni maceralara, büyük fırtınalara yelken açan...

Ve birgün yine bir fırtınaya kapıldım, sonunun nasıl biteceğini bilmediğim tatlı, güzel bir fırtına. Kısa süren bu macerada mutsuz oldum desem haksızlık etmiş olurum. Hatta hiç bitmesin istedim...

Ama zaman geçtikçe bu fırtınayla mücadele edemez oldum ve yara aldım omurgamdan. Sonra yavaş yavaş gömülmeye başladım okyanusun maviliklerine ve en sonunda dibe vurdum.

Ne olursa olsun hala mutlu ve umutluyum belki bir gün hiç tanımadığım biri gelirde kuratrır beni diye okyanusun derin maviliklerinden...

O güne kadar bekleyeceğim, sessizce umudumu yitirmeden derin maviliğin karanlık ve soguk sularında.

AŞK

2009-09-11T12:39:00.001+03:00

YENİDEN...

Bilmiyorum !..

2009-08-22T01:31:00.003+03:00

Her insan için aşkın farklı olduğuna inanırım ben ve her aşık olduğumda yeni aşkıma bir isim veririm. Ben çok fazla aşk yaşamadım ama çok beraberlikler yaşadım. Hani bazen filmlerde esas oğlan kızı görür ve etraftaki herşey silikleşir sadece o kız net bir şekilde görülür ya, bana hiç öyle bişey olmadı. Ama aşk bana o kadar sinsi bir şekilde yaklaştı ki, ne kadar duvarlarımın yüksek olduğuna inansamda tamamen onları aşıp yüreğimin imparatorluğuna oturdu.

Esas kızın uzun süredir sevgilisi vardı aslında ve ben bunu kendime yediremiyordum, o ise sadece arkadaş olduğumuzu sanıyordu ama bana her yaklaştığında o harika gülüşünün sıcaklığına şahit olduğumda gözlerinde dünyanın bütün güzelliklerini görüyordum. Hatta kelimelere lanet ediyordum çünkü o hislerin kutsallığını anlatacak dünyada hiç bir dil hiç bir kelime bulamıyordum.

Ardadan zaman geçti ve o gitti... Ben hala bıraktığı yerdeyim. Gidince yavaş yavaş hislerim bir yerlere batıp bir daha yüzeye çıkmaz sanıyordum ama öyle olmadı. Onu hatırladığım her an içimdeki acıyı kelimelere sığdırmaya çalışıp onu kelimelerle küçültmek için çaba sarfettim ama bir türlü başaramadım. Tanrım varlığını o kadar hissediyordum ki tekrar geleceğini haber verdiği günün gecesi hiç uyuyamadım. Artık kime ait olduğunu umursamdan içimden geldiği gibi davrancaktım.

Ben bunları düşünürken bir haber daha aldım, ''gelemiyorum'' yani hiç bi şekilde ona delice sarılıp, sonbaharda ilk yağmurun toprakla birleştği zaman çıkan kokuyu andıran o güzel saçlarının kokusunu alamayacaktım. Tüm hücrelerim onun adını haykırıyordu ama elimden bişey gelmiyordu...

Durum hala bu şekilde sürüyor... Belkide hayatımda bu duygular olduğu için kendime kızmak yerine kendimi şanslı hissetmeliyim.

Bilmiyorum...

Alışmak...

2009-07-25T16:45:00.003+03:00

Hep acımı olur alışmak ?

Önce alışmaktan korktum, çünkü başıma gelecek olanı biliyordum. Sonra ne kadar kaçsamda bir baktım ki onsuz hiçbir şeyin tadı yok. Onun sesini duymadan, o sıcacık gülüşünü görmeden olmuyor, alışmışım ona...

Sonra ayrıldık ve yine başa döndük, şimdi de onsuzluğa alışmaktan kokuyorum ve yine acı veriyor bu bana... Ama yapacak birşey yok, ne ben onunla gidebilirdim ne de o benimle kalabilirdi...

Aradan zaman geçecek ve ben yalnızlığa alışacağım. Ama bu kez hayatıma kimseyi sokmayacağım. Çünkü artık kimseye alışmak istemiyorum...

2009-06-30T23:31:00.003+03:00

Selçuk Üniversitesi'nin yürüttüğü kazı çalışmalarına katılmak için bu sabah Muğla'ya geldim. Hocalarım sağolsunlar hiç dinlenmemize izin vermeden gelir gelmez arazi'ye çıkardılar. ilk gün Hekate tapınağındaydım ama yarından itibaren kumyeri mevkiindeki nekropol alanda olacağım.

Uzun bir süre blog'a uğrayamam gibi geliyor, çünkü sabah 6'dan akşam 5'e kadar arazideyiz. Ondan sonrada rapor hazırlayacam toplantıda sunum yapacağım derken hiç vaktim kalmayacak gibi görünüyor. Fırsat bulursam ara ara yazarım gene. Umarım şans yanımda olur. Görüşmek üzere sevgili blog :)

Yuvana Hoşgeldin Nihat

2009-06-27T14:57:00.005+03:00

John Benjamin Toshack'ın Beşiktaş'a ve Türk futboluna kazandırdığı en önemli isim Nihat Kahveci... 1997 - 2002 yılları arasında Beşiktaş'ta oynadıktan sonra Real Sociedad'a transfer oldu. O dönemde Beşiktaş teknik direktörü olan Christoph Daum, Nihat'ı satmak şampiyonluğu satmak dedi ve nitekim Beşiktaş o sezon Nihat'ın eksikliğini büyük oranda hissederek ligi 3. sırada bitirebildi.

İspanya'da çok başarılı sezonlar geçirdi Nihat. Real Sociedad'ta 100 maçta 50 gol atarak Ronaldo ile birlikte ligin en çok gol atan ouyncusu oldu. Real sociedad'tan Villereal'e transfer olan Nihat yeni takımında sakatlıklardan dolayı inişli çıkışlı bir garfik sergiledi.

Geçen sezonki sakatlıklarını ve Villereal'deki performansını düşünürsek Beşiktaş'a ne kadar faydalı olur tartışılır. Ama tartışılmayacak birşey varsa oda Nihat'ın muhteşem kariyeridir. Umarım Beşiktaş'a faydalı olur.

Yuvana hoşgeldin Nihat...

Acaba ?

2009-06-27T04:37:00.003+03:00

Adı umut yalnızlığımın

Umuda doğru uçan,

Ama kanadı yalpalayan

Bir kuş gibiyim...

Çok şey mi istedim acaba

Yaşanılır olması için serüvenimin

Yada az şeymi bilmiyorum hayata dair...

Bilinirden öte bir şeyler mi var ?

Bir dağ arkasında saklı

Barış ve özgürlük içinde yaşanılan

Bir dünya mı var acaba ?..

Unutulmadın Şair Ceketli Çocuk

2009-06-25T22:55:00.008+03:00

''Bu arada hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesekte geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişot'lara, ateş hırsızlarına,

Ernesto Che Guavera'ya, Yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz.. Kötü şeyler gördük.

Savaşlar, katliamlar ölen öldürülen çocuklar gördük. kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik...''

TEŞEKKÜRLER DÜNYA

Kazım Koyuncu

Aramızdan Ayrılışının 4. Yıl Dönümü...

İlgili aramalar: video - izlesene kazım koyuncu’yu vefatının 3. yıldönümünde saygı, - kazım - koyuncu - ayrılık - Şarkısı - vefatının - 3. - yılı - avniaker.net - trabzonspor - taraftarlar - birliği

Güle Güle Cam Adam

2009-06-22T17:40:00.005+03:00

Beşiktaş'ta 1 sezon opsiyonu bulunmasına rağmen yönetimin bu opsiyonu kulanmakta ağırdan aldığı için Beşiktaş'ın cam adamı Gökhan Zan galatasaray'a 2 yıllık imza atmış. Ne diyelim Galatasaray'a hayırlı olsun.

Bu sezon Beşiktaş'ın şampiyonluğunda pay sahibi olanları yazacak olsam Gökhan Zan kendine son sıralarda yer bulurdu ancak. Belkide yer bile bulamazdı. O yüzden bu transfere üzüldüm desem yalan olur. Hatta bu transferin beni sevindiren bir yanı da oldu, günlerdir gönderilmesi gündemde olan Zapotocny belki de Gökhan'ın gidişinden sonra takımda kalacak.

Ama yönetiminde artık harekete geçip transferleri biraz olsun netleştirmesi lazım. Bence çok transfer yerine nokta transferler yapılmalı. İbrahim Üzülmez'le dönüşümlü olarak oynayacak bir sol bek ve bir stoper alınırsa, Bobo'da satılmazsa bu takım şampiyonlar liginde çok iş yapar ve yine şampiyonluğun en büyük adayı olur.

Ne diyelim herşeyin hayırlısı olsun. Bekleyip göreceğiz...

Türkiye Cumhuriyeti'nin Forması Olabilmek

2009-06-14T15:56:00.004+03:00

Birileri kendi formalarını Türkiye Cumhuriyeti'nin forması ilan etmiş durumdalar.

Kimler Biz Türkiye'nin Formasıyız Diyemez ?

Türkiye Cumhuriyeti dışında anayasa suçu işleyip Cumhuriyet olarak kendilerini adlandıranlar Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız biz diyemezler

Türkiye'de futbola dinamit koyanlar Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyemezler

Türkiye'de ATATÜRK'e suikastten asılan bir kulüp başkanının kulübü biz Türkiye Cumhuriyeti'nin Formasıyız Diyemezler

Türkiye'de Cumhuriyet düşmanı başkanları olan ve bu başkanların ikiside idam cezasna çarptırılıp, biri İdamdan müebbet hapse cezası çevrilen, birisi ise yurtdışına kaçan bir kulübün temsilcileri biz Türkiye Cumhuriyetin formasıyız diyemezler

Evraklar üzerinde oynama yaparak basında kendilerine yer arayanlar biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyemezler

Bir kulüp düşünün ki başkanı ve futbolcuları milli ordu tarafından savaşa çağrılmışken savaştan kaçmak için hepimiz sakatız deyip, yabancılarla 50 maç yapıp ellerinde Amerikan bayrağı ile sahaya çıkan kulübün temsilcileri biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyemezler

Askerden kaçtığı için bir kulüp başkanın milletvekilliği düşmüş ise o kişinin kulübü Biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyemezler

Türkiye Cumhuriyeti'nin Kurucusu Büyük Önder ATATÜRK'ü bile kullanarak eski evraklarda oynama yaparak ATATÜRK FEBE li diyen bir Kulübün temsilcileri biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyemezler

Kimler biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir ?

Kurtuluş savaşına korkmadan katılan Şehit ve Gazi veren Kulübün temsilcileri biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir

Ambleminin içerisinde Türk Bayrağı taşıyan ülkemizi Milli takım olarak temsil edebilen Kulübün temsilcileri Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir.

HAKKI ile kazanan ŞEREF'İ ile mücadele eden Kulübün temsilcileri Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir

Halkın Takımı ünvanını alabilmiş Kulübün temsilcileri Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir.

19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramını ATATÜRK ile birlikte bu ülkeye armağan eden Kulübün temsilcileri Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir.

Kendilerini Cumhuriyet ilan edenlere stadlarında inadına Türkiye Cumhuriyetine Hoşgeldiniz diye seslenebilen yaptırdığı pankartla tüm Türkiye Cumhuriyeti'nin kulüp amblemlerini koyabilen kulübün taraftarları Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir.

Türkiye'de sadece futbol taraftarı değil sosyal, toplumsal Muhalefet edebilen bir takımın taraftarları biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyebilir.

Tüm Türkiye'nin Anadolu kulüpleri Türkiye Cumhuriyeti'nin Formasıyız diyebilir.

BİZ TÜRKİYENİN ŞEREFLİ AY VE YILDIZINI AMBLEMİMİZ İÇİNDE TAŞIYAN VE BU AMBLEMİ SİYAH BEYAZ RENKLER İLE BİRLEŞTİREN BÜYÜK BEŞİKTAŞ KULÜBÜ OLARAK TÜRKİYE'NİN FORMASIYIZ. TÜRKİYENİN FORMASI OLABİLMEK İÇİN ŞANLI TARİH VE ONURLU BİR YAŞAM LAZIMDIR UNUTMAYINIZ ...!

Bazı kendini bilmezlere forumlarında Biz Türkiye Cumhuriyeti'nin formasıyız diyenlere İthaf Olunur.

Kaynak: http://www.forzabesiktas.com/

Michael Fink Beşiktaş'ta

2009-06-09T20:20:00.002+03:00

Beşiktaş'ımız Bundesliga ekiplerinden Eintracht Frankfurt'ta forma giyen Michael Fink'i transfer etti. Bu sezon 34 maçın 32'sinde göre yapan başarılı ön libero bu maçların 30'unda da ilk 11'de başladı.

Umarım Beşiktaş'ımıza faydalı olur. Bekleyip göreceğiz...